آرشیو برچسب ها تغذیه

ضرورت نوشیدن مایعات هنگام ورزش

زمان بندی مصرف مایعات

برای دستیابی به عملکرد مطلوب ورزشی توصیه شده از کم آبی ناشی از
۱)تعریق زیاد
۲)تخلیه کربوهیدرات در نتیجه مصرف ذخایر کربوهیدرات بدن برای تولید انرژی، اجتناب شود.
با مصرف مایعات به میزان وزن کم شده از بدن می توان از کم آبی بدن در زمان ورزش جلوگیری کرد؛ و با دریافت منابع کربوهیدرات به عنوان منبع سوخت عضلات، می توان از تخلیه کربوهیورات جلوگیری نمود. این امرضرورت شکسته شدن ذخایر کربوهیدرات موضعی را کاهش می دهد و چنانچه این ذخایر تخلیه شوند، دوباره ذخیره سازی می شوند. مهم ترین نتیجه تهیه ترکیبات مایع با کربوهیدرات، تاخیر در پیشرفت خستگی و بهبود عملکرد کلی است.
با آگاهی از این اطلاعات، درک این مطلب که عملکرد در ورزشکاران به دلیل از دست دادن آب بدن از طریق تعریق و تجزیه کربوهیدرات زیاد، محدود می شود و باید برای جبران آن مایعات محتوی کربوهیدرات بنوشند، آسان خواهد بود. این مورد عموما در تمام وقایعی که شدت تمرین بالا و مدت تمرین بیشتر از ۴۵ دقیقه است اتفاق می افتد. در اغلب موارد و عمدتا در زمان های کوتاه تر، ذخایر کربوهیدرات محدود کننده نبوده میزان تعریق آسیب زیادی به عملکرد یا سلامتی نمی زند.

در مجموع، در تمرینات کوتاه مدت، شدت بالا و تهویه بیش از حد همراه با آن، عملا نوشیدن را غیر ممکن می کند. مثال خوبی در این مورد دوی ۱۰ کیلومتر روی پیست است.

ترکیب مطلوب یک نوشیدنی ورزشی چیست؟

هر نوشیدنی که برای عملکرد مطلوب مصرف می شود باید مایعات و کربوهیدرات را با سرعت زیاد برای گردش خون و سلول ها فراهم کند. این امر فقط در صورتی دست یافتنی است که نوشیدنی از معده خارج شده و در روده با سرعت زیادی جذب شود. باید دانست که نوشیدن به خودی خود نمی تواند تضمینی برای در دسترس بودن نوشیدنی باشد.
معده نوعی مخزن نگهدارنده است؛ هنگامی که مایع وارد روده شد، باید قبل از این که وارد گردش خون شود و به عضلات برسد، جذب شود.بنابراین، محتوی مطلوب یک نوشیدنی، با فاکتورهایی مشخص می شود که بر سرعت تخلیه معده مانند سرعت جذب موثر است. این عوامل به ویژه محتوی انرژی/کربوهیدرات، مواد معدنی و اسمولاریته نوشیدنی می باشند.

اسمولاریته چیست؟

اسمولاریته مقدار فشار اسمزی اعمال شده توسط مایع در سرتاسر غشاء بیولوژیک است. اگر دو محلول فشار اسمزی یکسانی داشته باشند، به آن ها محلول های ایزوتونیک می گویند. اگر دو محلول فشارهای اسمزی متفاوتی داشته باشند، محلولی که فشار اسمزی بالاتری دارد هیپرتونیک، و محلولی که فشار اسمزی کمتری دارد، هیپوتونیک نامیده می شود.
اسمولاریته عموما توسط تعداد ذرات فعال از نظر اسمزی که در محلول وجود داشته یا نامحلول هستند تعیین می شود. اسمولاریته را می توان در آزمایشگاه و یا روشی که سقوط نقطه انجماد نامیده می شود، اندازه گیری کرد. هر چه تعداد ذرات موجود در محلول بیشتر باشند برای رسیدن به نقطه انجماد به زمان بیشتری نیاز دارند و بنابراین دارای ارزش اسمزی بالاتری هستند.
در یک سیستم بیولوژیک، اسمولاریته بر جهتی که مایعات از بخشی به بخش دیگر انتقال می یابند اثر می گذارد. برای مثال در روده، انتقال مایعات همیشه در دو جهت صورت می پذیرد.:
یکی جذب نامیده می شود که از مجرای روده به سلول های روده و سپس به خون می رود، و جهت دیگر، از خون به سلول های روده و سپس به مجرای روده وارد می شود که ترشح نامیده می شود. مادامی که جذب از ترشح بیشتر است جذب خالص و وقتی ترشح از جذب بیشتر باشد، ترشح خالص ایجاد می شود.
مورد دوم در هنگام بیماری و اختلال به اسهال می انجامد.
مایعات هیپر تونیک به عنوان افرایش دهنده های ترشح شناخته شده اند، بنابراین میزان جذب خالص مایعات را کاهش می دهند. بدین ترتیب نوشیدنی های هیپرتونیک در مواقعی که به سرعت جذب بالای مایعات نیاز است نمی تواند مورد استفاده قرار گیرد. متاسفانه نوشیدنی های زیادی وجود دارند که اسمولاریته آن ها روی برچسب آن ها ذکر نشده است.
بسیاری از نوشیدنی های مصرفی رایج، مانند آب میوه ها و نوشیدنی های بدون گاز، اسمولاریته ای بالاتر از mosmol/kg ۶۰۰ دارند.

کدام ترکیب نوشیدنی موجب دسترسی سریع به مایعات می شود؟

نوشیدنی هایی که شامل ۴۰ تا ۸۰ گرم کربوهیدرات در لیتر و اسمولاریته ای کمتر ازmosmol/kg ۴۰۰ هستند ( ترجیحا هیپوتونیک)، عموما در فعالیت های ورزشی موثر بوده و به عنوان منبع فوری مایعات مورد استفاده قرار می گیرند. سرعتی که طی آن کربوهیدرات هنگام تمرین می تواند توسط بدن مصرف شود، در حدود ۰.۵ تا ۱.۱ گرم در دقیقه است که به شدت تمرین و درجه تخلیه کربوهیدرات بدن وابسته است.
حداکثر میزان مایعی که می تواند هنگام ورزش های استقامتی مصرف شود، حدود ۴۰۰ تا ۸۰۰ میلی گرم در ساعت است که به حجم بدن و نوع رویداد استقامتی بستگی دارد.بر این اساس، به منظور ترکیب موثر کربوهیدرات با آب، برای به دست آوردن کربوهیدرات لازم، نوشیدنی هایی شامل ۴۰ تا ۸۰ گرم کربوهیدرات در هر لیتر توصیه شده است.

وقتی امکان دسترسی سریع به مایعات مهم نیست، چه چیزی بنوشیم؟

مصرف مایعات زیاد با وجود شدت بالای تمرین، چنانچه عرق از دست رفته کم باشد، ضرورتی ندارد؛ برای مثال وقتی سرمای هوای محیط اطراف، بدن ورزشکار را به نحو مطلوبی سرد می کند کمتر با کم آبی مواجه می شود و عملکرد او محدود نمی شود. مهم ترین عامل محدود کننده در این موارد، میزان دسترسی به کربوهیدرات است. با یاد آوری استفاده از کربوهیدرات بدن که در بالا مطرح شد و میانگین ارزش ۰.۸ گرم در دقیقه، ورزشکار باید برای برآورده کردن نیازهای خود کربوهیدرات کافی مصرف کند.
به منظور جلوگیری از مصرف اضافه مایعات در طول تمرین، که متعاقب آن نیاز به دفع ادرار پیش خواهد آمد، توصیه شده است که ورزشکاران حدود ۱۳۰ تا ۱۵۰ گرم در لیتر نوشیدنی غنی تر و غلیظ تر استفاده کنند. چنین نوشیدنی های انرژی زایی می تواند اسمولاریته پایینی داشته باشد، مخصوصا وقتی که کربوهیدرات مصرفی از ترکیبات طبیعی مانند مالتودکسترین (پلیمر گلوکز) یا نشاسته غیر قابل تجزیه باشد.
این نوشیدنی ها که محتوی انرژی/کربوهیدرات بالا هستند، نسبت به نوشیدنی های رقیق تر به کندی از معده خارج می شوند. این امر جریان مایعات به درون روده را کاهش داده و منجر به سرعت کمتر جذب مایعات و ورود به گردش خون می شود. در مجموع، این مسئله نگران کننده نیست؛ زیرا دسترسی به مایعات عامل محدود کننده ای در این مورد به شمار نمی آید. مهم ترین نکته این است که خروج کربوهیدرات از معده افزایش یافته و منجر به جذب کربوهیدرات بیشتری می شود. مورد اخیر می تواند روی دسترسی به کربوهیدرات عمیقا تاثیر گذاشته و در نتیجه بر عملکرد موثر باشد.
با مصرف نوشیدنی های غلیظ، ورزشکار می تواند مصرف مایعات را بدون کاهش کربوهیدرات مصرفی به سطح کمتر از .۰۸ گرم در دقیقه ، به ۳۰۰ تا ۵۰۰ میلی لیتر در ساعت کاهش دهد. نوشیدنی های محتوی انرژی / کربوهیدرات، مانند نوشیدنی های جایگزین انرژی/ مایعات نباید اسمولاریته بالا داشته باشند ( مثلا بیشتر از mosmol/kg ۴۰۰)، ترجیحا نوشیدنی های هیپو تونیک تا ایزوتونیک پیشنهاد می شوند.

بهترین دما برای نوشیدنی چه مقدار است؟


وقتی رقابت در هوای گرم اتفاق می افتد، مصرف نوشیدنی های سرد بهتر است. عموما اغلب افراد نوشیدنی های سرد را بیشتر دوست دارند، زیرا مزه بهتری دارد. برخی ورزشکاران نوشیدنی های خیلی سرد( با درجه سرمای بین ۵ تا ۱۰ درجه سانتی گراد ) را دوست دارند. هرچه سرمای نوشیدنی بیشتر باشد، بیشتر گرمای بدن را می گیرد.
گرچه میزان تحمل نسبت به نوشیدنی سرد، به ویژه در مقادیر زیاد، بدون مشکلات معده_روده ای در افراد متفاوت است ولی قویا توصیه شده است که نسبت به پیدا کردن دمای مناسب نوشیدنی ها در جلسات تمرین تلاش شود.یک مطالعه جدید اشاره می کند که نوشیدنی های سرد نسبت به نوشیدنی های گرم با سرعت بیشتری از معده تخلیه می شوند. گرچه مطالعات جدیدتر نشان داده است که چنین نیست.آیا ممکن است نوشیدنی های مصرفی در هوای سرد، گرم باشند؟ جواب این سوال مثبت است. نوشیدنی های گرم ( با دمایی که نوشیدنی را می توان به راحتی مصرف کرد ) تخلیه معده را به تاخیر نمی اندازد، بر تنظیم حرارت تاثیر منفی ندارد و ممکن است از نظر روحی برای ورزشکار خسته در هوای سرد بسیار مطلوب باشد. توصیه شده است که ورزشکاران در صورت تمایل نوشیدنی گرم بنوشند.

آیا زنان نسبت به مردان به نوشیدنی بیشتری نیاز دارند؟

خیر! عموما زنان نسبت به مردان کمتر عرق می کنند. تصور می شود که این موضوع منجر به تعریق با صرفه تری می شود.عامل دیگر این است که زنان نسبت به مردان وزن کمتری دارند و در حجم کار کاملا مشابه، کمتر عرق می کنند. زنان باید برای جبران عرق از دست رفته به میزان کافی آب بنوشند.


به خاطر داشته باشید که زنان کمتر عرق می کنند. بهترین راه برای یافتن میزان نیاز شخصی به مایعات، اندازه گیری مکرر وزن بدن، قبل و بعد از تمرین است که میزان دریافت مایعات را می توان نسبت به آن سنجید. هر نوع کاهش وزن بیشتر از یک کیلوگرم ، به معنی کاهش در میزان مایعات است.

هنگام یک مسابقه فوتبال چگونه نوشیدنی مصرف کنیم؟

مصرف نوشیدنی هنگام یک مسابقه فوتبال مجاز نیست. با علم به تاثیر کم آبی بر عملکرد بدن، این موضوع کاملا رد می شود. فیفا تاکنون قوانین جامعی در مورد نوشیدن وضع نکرده است. بنابراین، توصیه می شود بلافاصله قبل از شروع مسابقه ۵۰۰_۳۰۰ میلی لیتر نوشیده شود و سپس، علی رغم قوانین رسمی، در لحظاتی که داور اجازه می دهد، از مایعات استفاده شود. بازیکنان در فاصله استراحت بین دو نیمه باید مجددا ۳۰۰_۵۰۰ میلی لیتر بنوشند.
در شرایط آب و هوایی گرم، نوشیدنی باید دارای کربوهیدرات پایین باشد (۸۰_۶۰ g/l). در شرایط آب و هوایی سرد، توصیه شده است که نوشیدنی کربوهیدرات/ انرژی به صورت مقادیر کمتری مصرف شود ( ۳۰۰_۲۰۰ میلی لیتر)؛ این نوشیدنی می تواند گرم باشد.

مکمل سازی پروتئین

از لحاظ نیاز تغذیه ای، به نظر می رسد که مکمل سازی پروتئین از طریق افزایش پروتئین دریافتی روزانه به سطحی بالاتر از ۱۲ تا ۱۵ درصد کل انرژی، برای بیشتر ورزشکاران بسیار بالاست. از آنجا که مصرف انرژی روزانه بالاتر در ورزشکاران استقامتی منجر به جذب پروتئین بالاتر خواهد شد، بنابراین مکمل سازی پروتئین برای ورزش های استقامتی می تواند مورد سوال واقع شود. بر اساس رابطه ی مشاهده شده بین انرژی مصرفی و پروتئین مصرفی، ورزشکارانی که مصرف مواد غذایی خود را به بیشتر از ۵۰۰۰ کیلو کالری انرژی در روز می رسانند نسبت به افرادی که در ورزش درگیر نیستند و فقط ۲۵۰۰ کیلوکالری در روز انرژی مصرف می کنند، بیشتر از دو برابر پروتئین جذب خواهند کرد.
بنابراین، در صورتی که رژیم غذایی دارای ترکیب خوبی بوده و حاوی منابع پروتئینی متنوع باشد (مانند گوشت، ماهی، محصولات لبنی، تخم مرغ و پروتئین های گیاهی)، این میزان مصرف پروتئین برای هر ورزشکار استقامتی کافی است. مکمل سازی ممکن است برای ورزشکارانی که در رده های وزنی رقابت می کنند و تمرینات شدید را با برنامه های کاهش وزن ترکیب می کنند مورد نیاز باشد. هم چنین، ورزشکاران گیاهخواری که رژیم های غذایی با کالری پایین و کم پروتئین استفاده می کنند، یا ورزشکارانی که به هر دلیلی قادر به جذب پروتئین کافی نیستند، ممکن است از مقداری مکمل پروتئین با هدف به دست آوردن یک پروتئین مصرفی ۱.۲ تا ۱.۸ گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن در روز بهره مند شوند. مصرف مقدار متوسطی ( ۱۰ تا ۳۰ گرم ) از پودر پروتئین به صورت مخلوط در مایع می تواند نمونه ای از این مکمل باشد.
نمونن هایی از مکمل سازی شامل همه گروه هایی می شود که در معرض خطر مصرف ناکافی مواد غذایی هستند. مانند گروه هایی که وزن پایینی دارند (مصرف پایین انرژی به صورت دراز مدت برای پایین آوردن چربی بدن: ژیمناستیک، سوارکاری، باله، حرکات موزون، ژیمناستیک موزون، اسکیت روی یخ و ایروبیک)
گروه هایی که برای وزن رقابتی برنامه ریزی می کنند (برنامه های کاهش وزن شدید برای رسیدن به وزن مورد نظر: جودو، بوکس، کشتی، قایقرانی، پرش با اسکی)
گروه هایی با چربی بدنی پایین :(کاهش وزن شدید برای به حداقل رساندن چربی بدن: بدن سازان)
ورزشکارانی که رژیم گیاهخواری دارند به ویژه در مسابقات استقامتی


اساسا منابع پروتئینی مورد استفاده برای مکمل سازی یا به عنوان بخشی از مواد غذایی جایگزین که طی روزهای تمرین استقامتی بلند مدت مصرف می شود، باید کم چربی، سهل الهضم و دارای کیفیتی مناسب باشد. به این منظور، پروتئین شیر، پروتئین شیر تجزیه شده و ترکیب آن با پروتئین لبنی یا پروتئین سویا مناسب است. این منابع پروتئینی خیلی کم چرب و بدون کلسترول هستند و مانع از این می شوند که جذب پورین و اسید اوریک در خون افزایش یابد.
از نظر تندرستی، چنین مکمل هایی ممکن است جایگزین بخش قابل توجهی از مصرف پروتئین حیوانی روزانه و مصرف خیلی زیاد تخم مرغ در ورزشکاران قدرتی با وزن بالا شود، تا ویژگی مربوط به ایجاد ضایعات عروقی رژیم های غذایی آن ها کاهش دهد.
لازم به ذکر است که رژیم غذایی مصرفی ورزشکاران رشته های فوق ماراتن (مانند سه گانه)، مسابقات دوچرخه سواری چند روزه و کوهنوردی (صعود به ارتفاعات) که جایگزین غذای عادی می شود، می تواند دارای ترکیبی از CHO، چربی و پروتئین، به نسبت های ۶۰ تا ۷۰ درصد کربوهیدرات، 10 تا 15 درصد پروتئین و ۲۵ تا ۳۰ درصد چربی است.

مصرف پروتئین

میانگین دامنه ی مصرف روزانه توصیه شده پروتئین در کشورهای اروپایی برای بزرگسالان، ۵۴ تا ۱۰۵ گرم برای مردان و ۴۳ تا ۸۱ گرم برای زنان در نظر گرفته شده است. در مقایسه، مقدار مجاز روزانه ی توصیه شده (RDA) در ایالات متحده به ترتیب ۵۸ و ۵۰ گرم یا ۸/۰ تا ۹/۰ گرم در روز، به ازای هر کیلو گرم وزن بدن است.

به طور کلی مصرف پروتئین در افراد سالم در کشورهای غربی که به صورت درصدی از کل انرژی دریافتی روزانه بیان می شود، حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد کل انرژی است، که نتیجه مصرف روزانه تقریبا ۵۰ تا ۱۱۰ گرم در انرژی دریافتی ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ کیلو کالری است. به نظر نمی رسد که این اعداد در ورزشکاران درگیر در فعالیت های ورزشی سنگین بلند مدت به میزان زیادی تغییر کند.
زمان دوچرخه سواری تور فرانسه که مصرف روزانه انرژی به مدت ۳ هفته در حد ۶۵۰۰ کیلوکالری افزایش یافته بود، مقدار ۱۲ درصد کل انرژی مشاهده شد. بنابراین می توان چنین نتیجه گرفت که افزایش انرژی مصرفی که برای جبران مصرف انرژی در فعالیت های استقامتی مورد نیاز است، به طور خودکار منجر به افزایش پروتئین مصرفی می شود؛ و به نظر می رسد مورد اخیر می تواند کم و بیش درصد ثابتی از کل انرژی مصرفی را نشان دهد. با این حال، در ورزشکاران گیاهخوار که عموما پروتئین مصرفی روزانه کمتری دارند، به علت کاهش دانسیته پروتئینی نوع مواد غذایی مصرفی آن ها،این رابطه وجود ندارد. علاوه بر این به طور کلی انرژی مصرفی آن ها نسبتا پایین است. چنین موضوعی در مورد ورزشکاران زنی که به منظور حفظ وزن بدنی نسبتا پایین، فقط مقدار کمی مواد غذایی مصرف می کنند (مانند ژیمیناست ها و ورزشکاران حرکات موزون) و به نوعی در دوندگان استقامتی نیز صدق می کند.
حجم زیادی از شواهد حاکی از آن است که نیاز ورزشکاران استفامتی به پروتئین در دامنه ای از ۱.۲ تا ۱.۸ گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن در روز قرار دارد. فقط در مورد ورزشکاران درگیر ورزش های قدرتی که توده ی عضلانی نسبتا زیاد و توده ی چربی نسبتا کمی دارند، اطلاعات محدودی وجود دارد. به تکرار گفته شده است که این ورزشکاران نسبت به ورزشکاران استقامتی بع پروتئین بیشتری نیاز دارند (به دلیل توده خالص بدنی بالاتر از آن ها) تا برای تمرین و عملکرد مطلوب آماده شوند.
ولی در عین حال، این موضوع به ندرت نشان داده شده است؛ زیرا طبق شواهد پروتئین مصرفی آن ها اغلب اوقات بیشتر از ۴ گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن بوده است. با این وجود موضوع اخیر بدین معنی نیست که این مقدار ضروری است. تنها مطالعات محدود کنترل شده ای در مورد تعادل نیتروژنی در ورزشکاران قدرتی وجود دارد. تارنوپولسکی و همکارانش در شش ورزشکار حرفه ای پرورش اندام، شش ورزشکار حرفه ای استقامتی و شش تازه کار تمرین نکرده برای گروه کنترل، تعادل نیتروژنی را تعیین کردند. او مشاهده کرد که ورزشکاران استقامتی نسبت به تازه کاران تمرین نکرده گروه کنترل روزانه به  1.67 برابر پروتئین بیشتر نیاز دارند، در حالی که ورزشکاران پرورش اندام برای حفظ تعادل نیتروژن فقط به ۱.۰۵ برابر پروتئین بیشتر نیاز دارند. به هر حال، از آن جا که این مطالعه فقط به مدت ۱۰ روز انجام شد و بار تمرین به روشنی توصیف نشده بود، مشخص نیست که چگونه این اطلاعات می تواند به هنگام دوره های طولانی تر برنامه های تمرینی شدید روزانه، وضعیت واقعی را نشان دهد.
والبرگ و همکارانش، وزنه برداران را در یک دوره تمرین و کاهش وزن مطالعه کردند. او مشاهده نمود که ۰.۸ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز منجر به تعادل منفی نیتروژن می شود در حالی که دو برابر مقدار RDA، یعنی روزانه ۱.۶ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن منجر یه تعادل مثبت نیتروژن می شود. این اطلاعات نشان می دهد که نیاز به پروتئین در ورزشکاران قدرتی ممکن است فقط به میزان کمی افزایش یابد. با این حال ورزشکاران، دارای بازگردش بالای انرژی، یا ورزشکارانی که رژیم های غذایی با انرژی زایی پایینی مصرف می کنند،ممکن است مستعد کاهش سطوح گلوکز خون و ذخایر گلیکوژن باشند، که این موارد هر دو می تواند باعث افزایش اکسیداسیون اسیدهای آمینه شود.
بدون توجه به مطالعات تعادل نیتروژنی منفی، عموما پذیرفته شده است که مصرف ۱.۵ تا ۲.۵ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در تندرستی مطلوب و عملکرد ورزشکاران قدرتی دخالت دارد.

تاثیر پروتئین پس از تمرین بر هایپر تروفی


تعدادی از مطالعات طولی، به طور مستقیم، اثرات تزریق پروتئین پس از تمرین را بر رشد عضله بررسی کرده اند. نتایج این مطالعات متناقض هستند که به نظر می رسد این تناقض به دلیل تفاوت در طرح و روش تحقیق باشد. در تلاش برای روشن ساختن این موضوع، آزمایشگاه من، فراتحلیلی از متون زمان بندی پروتئین را فراهم کرد. معیارهای ورود به مطالعه این بود که مطالعات باید شامل کار آزمایی تصادفی شاهد دار باشد که در آن یک گروه، پروتئین را یک ساعت قبل و یک ساعت پس از تمرین دریافت کردند و گروه دیگر تا حداقل دو ساعت پس از تمرین پروتئینی دریافت نکردند. به علاوه مطالعات باید حداقل ۶ هفته به طول می انجامید و حداقل دوز ۶ گرم EAAs را فراهم می کرد، که نشان داده شد ای میزان، افزایش شدید در سنتز پروتئین عضله به دنبال تمرین مقاومتی ایجاد می کند.
در مجموع، ۲۳ مطالعه تجزیه و تحلیل شد که شامل ۵۲۵ نفر بود. تجزیه و تحلیل ساده ی داده ها، تاثیر کوچک اما قابل توجهی بر هایپر تروفی عضله را پس از مصرف پروتئین نشان داد. با این حال، تجزیه و تحلیل رگرسیون نشان داد که با مصرف پروتئین بیشتر، تقریبا تمام اثرات در گروه زمان بندی شده در مقابل گروه زمان بندی نشده، توضیح داده شدند (به ترتیب 1.7 g/kg در مقابلg/kg 1.3 ).
به عبارت دیگر میانگین مصرف پروتئین در گروه های زمان بندی نشده، کمتر از میزان مورد نیاز برای به حداکثر رسانی سنتز پروتئین همراه با تمرین مقاومتی بود. در واقع مطالعات اندکی تلاش کردند که مطابقت مصرف پروتئین را در بین شرایط مختلف نشان دهند. تجزیه و تحلیل فرعی تین مطالعات هیچ تاثیری همراه با زمان بندی پروتئین را نشان نداد. یافته ها، شواهد محکمی را ارائه می دهند که هرگونه اثری از زمان بندی پروتئین بر هایپر تروفی عضله نسبتا کوچک است، حتی اگر یک اثر وجود داشته باشد.
در واقع مطالعات بیشماری، از کارآیی زمان بندی تغذیه برای افزایش کوتاه مدت سنتز پرونئین عضله به دنبال انجام تمرین مقاومتی حمایت می کنند؛ اما تحقیقات، قادر به تعیین اثر طولانی مدت زمان بندی پروتئین بر هایپر تروفی عضله نشدند.

روزه داری و تاثیر آن برروی سلامتی

روزه داری و تاثیر آن برروی سلامتی

روزه منتناوب روزانه در ماه رمضان چهارمین ستون اسلام است و بیش از همه توسط مسلمانان انجام شده است.۱۴۰۰ سال است که ماه رمضان نهمین ماه از سال اسلامی است که از سیستم هجری پیروی می کند.سال قمری ۱۱ روز کوتاهتر از سال ارمنی(وابسته به کلیسای گریگوریان ارمنستان)است،بنابراین؛در هر فصلی متفاوت هر ۹ سال یکبار اتفاق می افتد.
فصلی که در طی آن ماه رمضان رخ می دهد،مدت زمان روزه را تحت تاثیر قرار می دهد،زیرا ساعت روزه داری در تابستان طولانی تر از زمستان است.این امر،به نوبه خود ممکن است به دلیل عواملی مانند شب های کوتاه و سحرهای زود هنگام،بر الگوهای خواب تاثیر بگذارد؛به علاوه بر این آب و هوا ممکن است روی خواب تاثیر بگذارد .
در طول تابستان گرم،بسیاری از مردم در اواسط روز به چرت زدن متوسل می شوند که ممکن است در خواب شبانه تاثیر بگذارد ؛ علاوه بر این ،موقعیت جغرافیایی ممکن است بر مدت روزه داری تاثیر بگذارد.
با حرکت بیشتر از خط استوا،زمان روز در تابستان طولانی تر و در زمستان کوتاه تر می شود.این عوامل ممکن است بر خواب و الگوی شبانه روزی تاثیر بگذارد.بنابراین،هنگام مطالعه الگوهای خواب در ماه رمضان لازم است زمان سال،محل مطالعه و زمان طلوع آفتاب و غروب خورشید را بدانیم.
خودداری کردن از خوردن غذا و نوشیدنی در طول روز،منجر به تغییر در زمان غذا خوردن و باعث به وجود آمدن فاصله غذایی بین دوره غروب خورشید و طلوع آفتاب می شود.از لحاظ تئوری ، محدود کردن تغذیه به یک مدت زمان کوتاه در طول ۲۴ ساعت در روز،کاهش مصرف انرژی را انتظار می رود و این ماهیت روزه ی متناوب در ماه مبارک رمضان است .


در حالت ایده آل ،در ماه رمضان انتظار می رود ،کسانی که روزه می گیرند، دو وعده اصلی غذایی،صبحانه در غروب آفتاب و یک وعده غذایی قبل از طلوع آفتاب (سحری) بخورند و یک خواب با کیفیت شبانه را به دست آورند.انتظار می رود این عمل منجر به کاهش وزن و بهبود پارامترهای فیزیولوژیکی مرتبط با افزایش وزن شود.با این حال،در واقعیت ممکن است این همیشه رخ ندهد ،زیرا بسیاری از سبک های زندگی و عوامل فرهنگی با عمل روزه داری در ماه رمضان در تعامل هستند.
به عبارت دیگر روزه رمضان می تواند به عنوان یک برنامه دلخواه در مصرف انرژی،که در آن دو وعده غذایی بزرگ که یکی در غروب آفتاب و دیگری در ادایل صبح قبل از طلوع آفتاب مصرف می شودو خواب کافی شبانه روزی را در نظر گرفت .
روزه داری در ماه رمضان دارای ویژگی های منحصر به فردی است که شامل مدت طولانی روزه داری به مدت یک ماه است ،این مدت طولانی ممکن است باعث برخی سازگاری ها با رفتار جدید شود،بنابراین،ممکن است تغییرات فیزیولوژیکی در هفته اول ماه مشابه تغییرات آخر ماه نباشد.موقعیت جغرافیایی به دور از خط استوا،بر مدت زمان روشنایی و تاریکی و ساعات روزه داری تاثیر می گذارد.شواهد زیادی (در حال افزایش) نشان می دهد که زمان وعده های غذایی نقش مهمی در تنظیم متابولیک بدن دارد و این وعده های غذایی ارتباط نزدیکی با الگوی شبانه روزی بدن دارد .
به نظر می رسد تحقیقات بیشتری برای ارزیابی اثرات روزه داری و فعالیتهای بدنی ماه رمضان لازم است و هنوز سوالات بی پاسخ بسیاری در این رابطه وجود دارد. ما معتقدیم که روزه داری مکرر ، منجر به سازگاری می شود که منجر به افزایش اکسیداسیون لیپید در حالت استراحت و حین ورزش و افزایش ظرفیت عضلات اسکلتی و کبد برای ذخیره کربوهیدرات می شود. روزه داری در ماه رمضان ممکن است به عنوان یک الگوی انسانی مناسب برای رژیم غذایی مورد استفاده قرار گیرد. شواهد قوی تری برای افرادی که در ماه رمضان روزه می گیرند وجود دارد که قادر به تقویت توانایی بدن در استفاده از لیپیدها به طور موثر در استراحت و هنگام ورزش هستند. اگر فردی بتواند در ماه رمضان در ورزش شرکت کند ، این سازگاری ها برجسته تر است
Chrono nutrition) ) که به معنی زمان غذا است یک رشته تازه پیشنهاد شده است،که به تعامل بین وعده های غذایی،ساعت شبانه روزی و متابولیسم می پردازد.شواهد موجود نشان می دهد که زمان وعده های غذایی بر روی الگوی شبانه روزی،متابولیسم و وزن بدن اثر میگذارد.غذا خوردن در زمان اشتباه در طول روز منجر به عدم تعادل بین الگوی شبانه روزی و ساعت بیولوژیکی بدن در اعصاب مرکزی می شود .
روزه به معنای خودداری کردن از غذا و نوشیدنی در روزهای مشخص است.اگر بتوان این را در اشکال مختلف بررسی نمود،مانند پرهیز کردن از غذا خوردن حتی در روزهای دیگر سال،کاهش چشم گیر میزان مصرف کالری را خواهیم داشت.محدود کردن کالری میانگین برای دو روز متوالی یا در هفته،محدود کردن غذا به یک زمان خاص برای یک دوره که (TRF ) _محدودیت زمانی غذایی_ نامیده می شود.خودداری کردن از غذا برای یک یا دو روز در هفته و سپس مصرف غذای آزادانه برای بقیه هفته (که به رژیم IF معروف است ،که در زمان صبح و بیداری افراد می توانند وعده های غذایی میل کنند و در زمان شب تقریبا از ساعت ۵ عصر از خوردن غذا تا صبح فردا خودداری می کنند اما در طی آن نوشیدن آب و نوشیدنی های بدون کالری مجاز است ) ، هم چنین در طول دوره روزه ی متناوب در طی ماه رمضان مسلمان ها با روزه گرفتن از خوردن غذا و هم چنین نوشیدنی از سپیده دم تا غروب خورشید در کل ماه (۲۹_۳۰ روز) خودداری می کنند. محققان که علاقه زیادی به اثرات سلامتی از روزه متناوب داشتند در این زمینه مطالعات خوبی روی تعدادی از شرکت کنندگان انجام دادند که نتایج بزرگ و جالبی به دست آوردند.شواهد فعلی نشان می دهد که آزمایش هایی که برای روزه داری متناوب انجام شده، با کاهش وزن مرتبط است هر چند که هنوز هم اطلاعاتی وجود ندارد که در مدت طولانی اثر این عمل را بر روی وزن نشان دهد؛علاوه بر این آزمایش های اخیر نشان می دهد که روزه داری فشار خون را کاهش می دهد.اطلاعاتی که از مطالعه بر روی حیوانات به دست آمد نشان می دهد که آزمایش روزه ی متناوب اثرات محافظت کننده ی قلبی دارد؛ البته در بیشتر مطالعات روی ریسک قلبی عروقی محدودیت های عمده دارد،به علاوه روزه در ماه رمضان باعث بهبود تقویت ساختار مغز و عملکرد های شناختی آن می شود ، هم چنین از خطر آلزایمر در سنین پیری پیشگیری می کند .


نتایج موجود و به دست آمده نشان می دهد که موارد ذکر شده و عدم تعادل بین آن ها باعث افزایش ریسک ابتلا به بیماری های قلبی می شود.گونه های شبانه اکثر غذاهای مورد نیاز روزانه خود را در شب می خورند.برای مثال، موش ها بیشترین میزان غذای روزانه خود را (۷۰_۸۰%) در هنگام تاریکی مصرف می کنند (مرحله فعال)، از این رو، وقتی وعده های غذایی محدود به مرحله ی نور (روز) می شود( مرحله ی غیر فعال) عدم تعادل بین ساعت محیطی بدن و ساعت مرکزی بدن رخ می دهد و موش ها در مقایسه با همتایان خود که در مرحله ی تاریک و در مدت زمان حداقل یک هفته تغذیه می کنند ، وزن بیشتری کسب می کنند . به علاوه بر این یک مطالعه دیگر در موش ها نشان داد که محدود کردن در دسترس بودن مواد غذایی به مرحله ی فعال (۸_۹ ساعت) دارای اثر محافظتی در برابر افزایش وزن ، سندروم متابولیک و میزان مصرف کالری ثانویه دارد.اگرچه،(با اینکه) اثر محافظتی محدود کردن مواد غذایی فقط محدود به کالری ثانویه نیست (هاتوری و همکاران)
موش ها را آزاد گذاشتند (مواد غذایی را نشانه دار کردند ) وگروه دیگر زمان تغذیه آن ها را به ۸ ساعت در روز به رژیم چرب محدود کردند ، جالب این که موش ها با زمان تغذیه محدود ، کالری قابل مقایسه ای با همتایان خود را با دسترسی به مواد غذایی نشانه دار شده مصرف کردند ، اما محدودیت غذایی به مدت ۸ ساعت دارای اثر محافظتی در برابر افزایش وزن ،افزایش سطح انسولین ، استاتوز کبدی و التهاب سیستمیک است .
به طور مشابه ، در مطالعات انسانی نتایج مشابهی نشان داده شده است اما باید بدانیم جایی که خوردن در زمان اشتباه (اواخر شب _در فاز غیر فعال ) با خطر بیشتری برای ایجاد اختلال عملکرد قلبی همراه است . در یک مطالعه روی ۳۶۱۰ مرد و زن ، خوردن در اواخر شب با افزایش نسبت عجیب چاقی مرتبط بود . در مطالعات انجام شده ۹۵ درصد افرادی که دیر غذا می خورند به چاقی مبتلا شدند .
متا آنالیز هایی که بر برروی تغییرات وزنی در روزه داران در حین و بعد از ایام روزه داری ارزیابی شده است شامل ۲۵ مطالعه در این مورد است که نشان می دهد در محیط زندگی آزاد،کاهش وزن قابل توجهی در پایان ماه گزارش شده است . در متا آنالیزهای دیگر که ۳۰ گروه از مردان و زنان جوان سالم در یک محیط کنترل نشده بودند ، تاثیر روزه متناوب ماه رمضان را بر وزن ،مشخصات لیپیدها و قند خون ارزیابی کردند . آنالیز ها کاهش لیپو پروتئین کم چگال (کلسترول بد _LDL) و کاهش قند خون ناشتا را در هر دو جنس نشان داد .
متا آنالیز های دیگر در ۲۱ مطالعه اثرات روزه متناوب در ماه رمضان را روی وزن بدن بررسی کردند که شامل ۸۳۰ شرکت کننده مرد و زن بودند (۵۳۱ مرد و ۲۹۹ زن) ، کاهش اندک اما قابل توجهی وزن در مردان نسبت به زنان بود .
متا آنالیزهای اخیر که در مورد اثرات روزه داری در ماه رمضان بر روی وزن و Body Composition) _ سنجش ترکیب بدنی_ ارزیابی شده است . این آنالیز ها شامل ۳۰۰۰ شرکت کننده و ۷۰ مطالعه بود که نشان داده شد همبستگی و ارتباط مثبتی بین (BMI)_شاخص توده بدنی_ و کاهش وزن در طول ماه رمضان وجود دارد و روزه داری منجر به کاهش وزن قابل توجهی شد ،علیرغم این که شرکت کنندگان هیچ مشاوره ای راجع به سبک زندگی یا اصلاحات رژیم دریافا نکرده بودند . علاوه بر این، درصد چربی در افراد دارای اضافه وزن بالا و افراد چاق کاهش معنی داری داشت ، این کاهش در افراد با وزن طبیعی مشاهده نشد .
یک مطالعه دیگر اثرات روزه داری متناوب در ماه رمضان را در محیط بدون محدودیت روی ۱۰ مرد چاق (که ۷ تای آن ها سندروم متابولیک داشتند ) ارزیابی کرده است ؛ این مطالعه در پایان ماه رمضان گزارش کرده شاخص توده بدنی (BMI ) به طور قابل توجهی کاهش یافته و این با کاهش قابل توجه هموستاز ( فرایند پیشگیری از هدر رفتن خون از عروق سالم و توقف خونریزی از عروق صدمه دیده ) و کاهش قند خون ناشتا مرتبط است .
گزارش سیستماتیک اخیر اثر روزه داری متناوب ماه رمضان روی سندروم متابولیک مولفه های سلامتی ارزیابی کرد ، که ۴۵۰۰ نفر شرکت کننده غیر ورزشکار از ۲۳ کشور دعوت شده بودند ، این مطالعه نتایج کوچک اما جالبی را گزارش کرد ، کاهش سایز دور کمر ،کاهش قند خون ناشتا ،کاهش فشار خون سیستولی ،کاهش سطح تری گلیسرید و افزایش اندکی لیپو پروتئین پرچگال (کلسترول خوب _HDL ) از نتایج این مطالعه بود .
یک مطالعه تغییرات توده چربی و نشانگرهای متابولیک را در ۲۹ بیماری که مبتلا به دیابت نوع دوم بودند برای ۱۵ تا ۲۱ روز در ماه رمضان ارزیابی کرد و کاهش قابل توجهی در مقدار قندی که در خون (قند خون ) گزارش کرد ؛ به علاوه بر این کاهش قابل توجهی چربی در پایان ماه را گزارش کرد اما کاهش وزن ناچیز بود ، این مطالعه نشان می دهد که روزه داری متناوب ماه رمضان ممکن است کنترل گلیسمی در بیماران مبتلا به دیابت نوع دوم را بهبود بخشد. با این وجود این مهم است که افرادی که مبتلا به دیابت هستند قبل از روزه گرفتن حتما با پزشک مشورت کنند .
“ال_شفیعی “اثرات روزه متناوب ماه رمضان بر فشار نبض شریانی برروی ۴۰ شرکت کننده که دارای فشار خون بودند بدون هیچ دستور العمل رفتاری یا اصلاحات رژیم مورد بررسی قرار داد ، نتایج به دست آمده کاهش قابل توجهی در فشار نبض شریانی ( PP) بدون تغییر در گروه کنترل مشاهده شد .
گزارشات سیستماتیک اخیر و متا آنالیزها در مطالعات وقوع خطر قلبی عروقی را در طول ماه رمضان ارزیابی کردند که شامل ۱۵ مطالعه می باشد ، در این مطالعات وقوع بالای شرایط قلبی حاد ، نارسایی احتقانی قلب ،انفارکتوس میوکارد و سکته مغزی گزارش نشده است .


“شریعت پناهی” یک مطالعه با ۶۵ شرکت کننده با سندروم متابولیک (که در بیمارستان بستری بودند ) انجام داد . که اثر روزه ی متناوب در ماه رمضان روی پروتئین واکنش پذیر (CRP) و سطح فیبرینوژن در محیط نامحدود ارزیابی کرد .شرکت کنندگان در دو وعده غذا میل می کردند ، یکی در غروب آفتاب و دیگری ۳۰ دقیقه قبل از طلوع آفتاب (مدت زمان روزه داری ۱۷ ساعت ). در پایان ماه ، کاهش چشم گیر فیبرینوژن ، پروتئین واکنش پذیر (CRP ) ، شاخص توده بدنی (BMI ) و دور کمر در مقایسه با مقدار اولیه بود . مفهومی که از این مطالعه به دست می آید ،نشان می دهد که محدود کردن زمان وعده های غذایی در ماه رمضان در غروب خورشید و صبح زود ( قبل طلوع آفتاب ) و داشتن خواب شبانه خوب ممکن است به حفظ سطح نرمال بین مرکز و محیط ساعت بیولوژیکی بدن کمک کند واثرات سودمند فیزیولوژیکی داشته باشد . کاهش مشابه در IL_1B ,IL_6 و فاکتور نکروز تومور آلفا در داوطلبان جوان و سالم گزارش شده است .
در مطالعات اخیر ، فاریس اثر روزه متناوب ماه رمضان را روی چربی احشایی (با استفاده از تصویر برداری رزونانس معناطیسی سه بعدی “3D_MRI” ) و نشانگرهای زیستی التهابی در ۶۱ فرد چاق مورد ارزیابی قرار داد، در پایان ماه رمضان ، ناحیه بافت چربی احشایی ، وزن و فشار خون سیستولی به طور قابل توجهی نسبت به زمان اولیه کاهش یافته بود . چربی احشایی نشان می دهد حتی در افرادی که چاق نیستند با ریسک قلبی عروقی مرتبط است ، به علاوه بر این ، فاریس گزارش می دهد سطح سرمی آدیپونکتین ، IL_6 ، تومور نکروز فاکتور آلفا و انسولین به طور قابل توجهی کاهش یافتند .
“مدکور”، در پایان ماه رمضان گزارش کرد ،بیان ژن های آنتی اکسیدانی (TFAM,SOD2,Nrf2) به طور قابل توجهی در گروه کنترل شده افزایش داشته است ، به عبارت دیگر ، افزایش قابل توجه در ژن (SIRT3) با پایان ماه رمضان ارتباط دارد؛ محققان به این نتیجه رسیدند که روزه متناوب ماه رمضان احتمالا اثر آنتی اکسیدانی محافظتی در بیماران چاق دارد .
طبق تحقیقات به عمل آمده روزه ی ماه رمضان به عنوان یک رژیم استاندارد به تایید رسیده است وخطری ندارد و روزه داران از خود تحمل خوبی نشان دادند و در وضعیت خوبی قرار داشتند .

رژیم-تغدیه--کاهش-وزن-ملیکا-محمدی-بدن-سازی-فیتنس-برنامه-تغذیه

50 راز لاغری و کاهش وزن در افراد

1-همواره برنامه غذایی و کاهش وزن خود را از متخصصین تغذیه به منظور تعیین کاهش وزن مناسب با توجه به شرایط بدنی و آزمایش هایتان کمک بگیرید تا دچار افسردگی،ریزش مو، پیری صورت،خشکی پوست و سوء تغذیه نگردید.

2-مواد غذایی حاوی روغن و چربی های سالم مانند زیتون،ماهی آزاد و گردو کمک می کنند تا هم طعم خوبی را تجربه کنید و هم مدت زمان بیشتری سیر بمانید.

3-حذف یکی از وعده های غذایی عاملی است برای پرخوری و ذخیره چربی بیشتر که منجر به سوختن سخت تر کالری ها می شود.

4-از مغزها غافل نشوید طبق برنامه تان استفاده کنید تا سیر بمانید.اگر آن هارا در آب خیس کنید طعم و بافت متفاوتی پیدا می کنند.خوردن دو لیوان آب به همراه دو عدد گردو و یا دوازده عدد بادام می تواند نقش موثری در سرکوب اشتهای شما و نیز تغییر ذائقه افراد به سمت خوراکی های سالم داشته باشد.

5-استرس مزمن خود را با روش های مختلف کاهش دهید.با این روش اشتهای کاذب خود را از بین می برید و دچار پرخوری عصبی نمی شوید.

6-از غذاهای سرخ شده حذر کنید وروش طبخ سالم را انجام دهید که شامل:آب پز کردن،بخار پز، کباب کردن پختن و جوشاندن است.

7-همیشه در مدت زمانی محدود و با فهرستی آماده به خرید بروید تا کمتر طی خرید وسوسه شوید و مواد غذایی نامناسب و دور از نیازتان بخرید.

8-گرسنگی را با تشنگی اشتباه نگیرید.وقتی احساس گرسنگی کردید یک لیوان آب بنوشید تا اگر دچار اشتهای کاذب شده اید این مشکل رفع شود.

ویرایش نوشته

 

پیش‌نمایش(در یک برگهٔ جدید باز می‌شود)

9-وقتی در رستوران غذا می خورید چند دقیقه قبل از غذای اصلی و انتخاب آن دسر سالم سبزیجات یا اسنک سالاد بخورید تا اشتهایتان کم شود و غذای اصلی کمتری سفارش دهید.

10-بلغور دوست صمیمی شماست صبح خود را با مصرف یک فنجان بلغور پخته آغاز کنید تا در طی روز به هله هوله خوردن روی نیاورید.

11-مزه سالاد هایتان را با افزودن طعم دهنده های سالمی مانند آب لیمو و آبغوره،چیلی یا خردل متفاوت کنید تا از مصرف سالاد خسته نشوید.

12-همیشه دنبال تهیه بسته های غذایی و میان وعده های سالم باشید تا هنگامی که هوس خوردن میان وعده کردید سراغ انتخاب های حاضری ناسالم و البته چاق کننده نروید.

13-برای آنکه اشتهای خود را هنگام شام کاهش دهید بهتر است از روش های سالم تحریک فیزیکی استفاده کنید مانند:عصرها کمی بدوید تا خسته شوید و میل به غذای زیاد نداشته باشید.

14-وعده ناهار را با کمی فلفل قرمز بخورید خوردن فلفل قرمز تند همراه غذا در ساعات اولیه روز باعث می شود در ادامه روز اشتهای کمتری داشته باشید.

15-سرعت خوردن را کم کنید،آسیاب کردن و جویدن غذاها را باتوجه به نوع آنها کامل انجام دهید و در حین صرف غذا توقف و یا مکث کنید قاشق را زمین بگذارید و به کاری مشغول شوید مثلا:گفتگو یا تمیز کردن بشقاب این روش باعث می شود که سیگنال سیری را زودتر درک و دریافت کنید.

16-قبل از ناهار دقایقی پیاده روی کنید با این کار نه تنها کمی ورزش روزانه انجام می دهید بلکه کمک می کنید تا زودتر احساس سیری سراغتان بیاید.

17-مصرف ماهی یکی از عادت های غذایی سالم غذایی است.بهتر است هفته ای 1 الی 2 وعده استفاده کنید.

18-اگر ظروف غذا خوریتان بزرگ است آنها را عوض کنید و از سایز کوچک استفاده کنید.

19-با مصرف فلفل تند یا چای سبز طی روز به بهبود وضعیت متابولیسم بدنتان کمک می کنید.

20-در ساعات منظم برنامه خواب داشته باشید کم خوابی یا پرخوابی عاملی است برای بهم خوردن تعادل و میزان هورمون های هشیار کننده مغز برای احساس سیری یا گرسنگی بدن است.

21-عضلات بدن می توانند در حال فعالیت سوخت و ساز چربی ها و کالری را 4 برابر کنند بنابراین هفته ای  2 یا 3 بار هر بار 30 دقیقه تمرینات کششی عضلات انجام دهید.

22-وقتی احساس کردید اشتهایتان زیاد شده با مصرف کمی نوشیدنی بدون کافئین کمک بزرگی به خود می کنید تا کالری کمتری وارد بدنتان شود.

23-خوردن غذاهایی بر پایه مایعات و معجون های تهیه شده از مواد سالم طبیعی مانند میوه ها یا سوپ های کم سدیم مقدار کالری های شما را کمتر می کنند و مدت زمان بیشتری شما را سیر نگه میدارند.

24-برای انجام پیاده روی مناسب باید بدانید که هرگز زیر 10000 قدم طی نکنید در واقع زیر 10 هزار قدم پیاده روی میزان کافی نیست.

25-ماهی های ازاد و سینه بوقلمون و گوشت مرغ خالص چون دارای پروتئین زیاد و چربی بسیار کم می باشد کمک بزرگی به سوزاندن چربی ها می کند و بهتر است آن را بصورت آبپز یا کباب شده مصرف کنید و روغن به آن اضافه نکنید.

26-از هر فرصتی برای داشتن تحرک به هر شکلی حتی در محدوده های کوچک استفاده کنید.تحقیقات نشان میدهد افرادی که فعالیت و تحرک فیزیکی بیشتری دارند لاغر ترند.

27-کاهش وزن در زنان بخاطر تحرک کمتر و خوردن بیش از حد در روز نسبت به مردان کند تر است.

28-برای دسر سالم تر می توانید موز یا هندوانه و سایر میوه های صیفی مشابه را همراه دارچین مصرف کنید.

29-هرگز هنگام تماشای تلویزیون،فیلم دیدن در سینما و کنسرت چیزی نخورید یا فقط آدامس نعنا بجوید که باعث می شود از مصرف هله هوله و یا بطور کلی پر خوری و حمله به غذا اجتناب کنید و آرامتر رفتار کنید.

30-به جای مایونز و سایر سس های پر چرب از ماست یا سس های خانگی کم چرب استفاده کنید.

31-هیچ نوشیدنی در جهان جایگزین آب نخواهد شد روزانه 8 تا 10 لیوان آب استفاده کنید اما بین غذا مایعات ممنوع می باشد.

32-گول محصولات تبلیغاتی یا برچسب فاقد چربی را نخورید زیرا ممکن است حاوی قند یا سدیم کنترل نشده ای باشند که خودشان به اندازه چربی ها چاق کننده هستند.

33-استفاده از آدامس های فاقد قند تا حدی برای کنترل اشتها مناسب هستند و جویدن آن ها روش خوبی است.

34-اگر کاهش وزن برای شما کار دشواری است آن را با قدم های کوچک آغاز و کم کم تغییرات بزرگی در وعده های غذاییتان ایجاد کنید.

35-هر نوع کاهش خود سرانه و غیر اصولی  وزن موجب ایجاد چین و چروک و پیری زود رس پوست می شود ولی اگر این کاهش وزن طبق برنامه رژیمی دقیق و زیر نظر متخصصین انجام گیرد پوست حالتش را حفظ می کند و چروک های ظاهر شده طی زمان کم شده و از بین میرود و به طراوت و زیبایی می رسید.

36-فقط برای تهیه و غذا خوردن به آشپز خانه بروبد و از تردد بیجا در آنجا بپرهیزید زیرا ممکن است وسوسه شوید چیزی بخورید.

37-سوپ ها غذایی سیر کننده و سریع الهضم هستند و آماده کردنشان هم راحت است پخت آن ها را یاد بگیرید.

38-افرادی که صبحانه میخورند در برنامه کاهش وزن و کنترل وزن خود موفق ترند.

39-به جای کره و خامه سراغ کره بادام زمینی بروید.

40-تخم مرع منبع پروتئین قوی است که هضمش وقت زیادی می برد و خوردن آن در صبحانه باعث می شود در طول روز غذای کمتری بخورید.

41-تنها به وزن عددی ترازو اکتفا نکنید و سعی تان این باشد که سایز تان با لباس مورد نظرتان یکی شود و در واقع دور کمرتان کاهش پیدا کند.

42-از پودر کاری و خردل به عنوان طعم دهنده و چاشنی وعده ناهار و شام استفاده کنید.

43-ماست پروبیوتیک کلسیم سالم تری به شما می رساند که در لاغر شدن نقش دارد.

44-اگر ناگهان و شدیدا هوس پیتزا،بستنی یا هر چیز دیگری کردید حواستان را پرت کنید و بدانید که این فقط نشانه یک زیاده طلبی است اگر شما بتوانید در این 10 دقیقه خودتان را کنترل کنید گام بزرگی به سمت سلامتی برداشته اید.شما می توانید برای کنترل اشتهایتان با انجام دادن کارهای معمولی حواستان را از خوردن خوراکی که هوس کرده اید منحرف کنید.

45-استفاده از قارچ،سویای کم سدیم،مارچوبه و زیتون در کنار غذا به شما کمک می کند تا زودتر سیر شوید.

46-از مواد غذایی پر آب مانند هندوانه، گوجه فرنگی،خیار،کرفس و… بیشتر استفاده کنید تا بدون افزایش کالری زودتر سیر شوید.

47-هر روز صبح که از خواب بیدار می شوید یک فنجان آب داغ با لیمو ترش تازه بنوشید این کار به گوارش خوب و دفع سموم کمک میکند و به شما طراوت می بخشد.

48-هنگامیکه از وسیله نقلیه عمومی یا شخصی استفاده می کنید چند ایستگاه مانده به مقصد پیاده شوید و بقیه راه را پیاده روی کنید.

49-برای تفت دادن غذاهای گوشتی از روغن زیتون استفاده کنید.

50-ورزش وقتی بیشترین فایده را دارد که بطور منظم و متوالی انجام شود.

رژیم لاغری نشانه قدرت و اختیار شماست شما را استوار و محکم میسازد شکست را از شما دور میکند و به سلامت شما کمک شایانی میکند و به شما می آموزد می توانی و بلاخره رژیم لاغری به شما نیروی جوانی را باز می گرداند!

فروشگاه
0 لیست علاقه مندی ها
0 موارد سبد خرید

سبد خرید

خروج
پشتیبانی

ورود

خروج

کلید اسکرول خودکار به بالا