ضرورت نوشیدن مایعات هنگام ورزش

زمان بندی مصرف مایعات

برای دستیابی به عملکرد مطلوب ورزشی توصیه شده از کم آبی ناشی از
۱)تعریق زیاد
۲)تخلیه کربوهیدرات در نتیجه مصرف ذخایر کربوهیدرات بدن برای تولید انرژی، اجتناب شود.
با مصرف مایعات به میزان وزن کم شده از بدن می توان از کم آبی بدن در زمان ورزش جلوگیری کرد؛ و با دریافت منابع کربوهیدرات به عنوان منبع سوخت عضلات، می توان از تخلیه کربوهیورات جلوگیری نمود. این امرضرورت شکسته شدن ذخایر کربوهیدرات موضعی را کاهش می دهد و چنانچه این ذخایر تخلیه شوند، دوباره ذخیره سازی می شوند. مهم ترین نتیجه تهیه ترکیبات مایع با کربوهیدرات، تاخیر در پیشرفت خستگی و بهبود عملکرد کلی است.
با آگاهی از این اطلاعات، درک این مطلب که عملکرد در ورزشکاران به دلیل از دست دادن آب بدن از طریق تعریق و تجزیه کربوهیدرات زیاد، محدود می شود و باید برای جبران آن مایعات محتوی کربوهیدرات بنوشند، آسان خواهد بود. این مورد عموما در تمام وقایعی که شدت تمرین بالا و مدت تمرین بیشتر از ۴۵ دقیقه است اتفاق می افتد. در اغلب موارد و عمدتا در زمان های کوتاه تر، ذخایر کربوهیدرات محدود کننده نبوده میزان تعریق آسیب زیادی به عملکرد یا سلامتی نمی زند.

در مجموع، در تمرینات کوتاه مدت، شدت بالا و تهویه بیش از حد همراه با آن، عملا نوشیدن را غیر ممکن می کند. مثال خوبی در این مورد دوی ۱۰ کیلومتر روی پیست است.

ترکیب مطلوب یک نوشیدنی ورزشی چیست؟

هر نوشیدنی که برای عملکرد مطلوب مصرف می شود باید مایعات و کربوهیدرات را با سرعت زیاد برای گردش خون و سلول ها فراهم کند. این امر فقط در صورتی دست یافتنی است که نوشیدنی از معده خارج شده و در روده با سرعت زیادی جذب شود. باید دانست که نوشیدن به خودی خود نمی تواند تضمینی برای در دسترس بودن نوشیدنی باشد.
معده نوعی مخزن نگهدارنده است؛ هنگامی که مایع وارد روده شد، باید قبل از این که وارد گردش خون شود و به عضلات برسد، جذب شود.بنابراین، محتوی مطلوب یک نوشیدنی، با فاکتورهایی مشخص می شود که بر سرعت تخلیه معده مانند سرعت جذب موثر است. این عوامل به ویژه محتوی انرژی/کربوهیدرات، مواد معدنی و اسمولاریته نوشیدنی می باشند.

اسمولاریته چیست؟

اسمولاریته مقدار فشار اسمزی اعمال شده توسط مایع در سرتاسر غشاء بیولوژیک است. اگر دو محلول فشار اسمزی یکسانی داشته باشند، به آن ها محلول های ایزوتونیک می گویند. اگر دو محلول فشارهای اسمزی متفاوتی داشته باشند، محلولی که فشار اسمزی بالاتری دارد هیپرتونیک، و محلولی که فشار اسمزی کمتری دارد، هیپوتونیک نامیده می شود.
اسمولاریته عموما توسط تعداد ذرات فعال از نظر اسمزی که در محلول وجود داشته یا نامحلول هستند تعیین می شود. اسمولاریته را می توان در آزمایشگاه و یا روشی که سقوط نقطه انجماد نامیده می شود، اندازه گیری کرد. هر چه تعداد ذرات موجود در محلول بیشتر باشند برای رسیدن به نقطه انجماد به زمان بیشتری نیاز دارند و بنابراین دارای ارزش اسمزی بالاتری هستند.
در یک سیستم بیولوژیک، اسمولاریته بر جهتی که مایعات از بخشی به بخش دیگر انتقال می یابند اثر می گذارد. برای مثال در روده، انتقال مایعات همیشه در دو جهت صورت می پذیرد.:
یکی جذب نامیده می شود که از مجرای روده به سلول های روده و سپس به خون می رود، و جهت دیگر، از خون به سلول های روده و سپس به مجرای روده وارد می شود که ترشح نامیده می شود. مادامی که جذب از ترشح بیشتر است جذب خالص و وقتی ترشح از جذب بیشتر باشد، ترشح خالص ایجاد می شود.
مورد دوم در هنگام بیماری و اختلال به اسهال می انجامد.
مایعات هیپر تونیک به عنوان افرایش دهنده های ترشح شناخته شده اند، بنابراین میزان جذب خالص مایعات را کاهش می دهند. بدین ترتیب نوشیدنی های هیپرتونیک در مواقعی که به سرعت جذب بالای مایعات نیاز است نمی تواند مورد استفاده قرار گیرد. متاسفانه نوشیدنی های زیادی وجود دارند که اسمولاریته آن ها روی برچسب آن ها ذکر نشده است.
بسیاری از نوشیدنی های مصرفی رایج، مانند آب میوه ها و نوشیدنی های بدون گاز، اسمولاریته ای بالاتر از mosmol/kg ۶۰۰ دارند.

کدام ترکیب نوشیدنی موجب دسترسی سریع به مایعات می شود؟

نوشیدنی هایی که شامل ۴۰ تا ۸۰ گرم کربوهیدرات در لیتر و اسمولاریته ای کمتر ازmosmol/kg ۴۰۰ هستند ( ترجیحا هیپوتونیک)، عموما در فعالیت های ورزشی موثر بوده و به عنوان منبع فوری مایعات مورد استفاده قرار می گیرند. سرعتی که طی آن کربوهیدرات هنگام تمرین می تواند توسط بدن مصرف شود، در حدود ۰.۵ تا ۱.۱ گرم در دقیقه است که به شدت تمرین و درجه تخلیه کربوهیدرات بدن وابسته است.
حداکثر میزان مایعی که می تواند هنگام ورزش های استقامتی مصرف شود، حدود ۴۰۰ تا ۸۰۰ میلی گرم در ساعت است که به حجم بدن و نوع رویداد استقامتی بستگی دارد.بر این اساس، به منظور ترکیب موثر کربوهیدرات با آب، برای به دست آوردن کربوهیدرات لازم، نوشیدنی هایی شامل ۴۰ تا ۸۰ گرم کربوهیدرات در هر لیتر توصیه شده است.

وقتی امکان دسترسی سریع به مایعات مهم نیست، چه چیزی بنوشیم؟

مصرف مایعات زیاد با وجود شدت بالای تمرین، چنانچه عرق از دست رفته کم باشد، ضرورتی ندارد؛ برای مثال وقتی سرمای هوای محیط اطراف، بدن ورزشکار را به نحو مطلوبی سرد می کند کمتر با کم آبی مواجه می شود و عملکرد او محدود نمی شود. مهم ترین عامل محدود کننده در این موارد، میزان دسترسی به کربوهیدرات است. با یاد آوری استفاده از کربوهیدرات بدن که در بالا مطرح شد و میانگین ارزش ۰.۸ گرم در دقیقه، ورزشکار باید برای برآورده کردن نیازهای خود کربوهیدرات کافی مصرف کند.
به منظور جلوگیری از مصرف اضافه مایعات در طول تمرین، که متعاقب آن نیاز به دفع ادرار پیش خواهد آمد، توصیه شده است که ورزشکاران حدود ۱۳۰ تا ۱۵۰ گرم در لیتر نوشیدنی غنی تر و غلیظ تر استفاده کنند. چنین نوشیدنی های انرژی زایی می تواند اسمولاریته پایینی داشته باشد، مخصوصا وقتی که کربوهیدرات مصرفی از ترکیبات طبیعی مانند مالتودکسترین (پلیمر گلوکز) یا نشاسته غیر قابل تجزیه باشد.
این نوشیدنی ها که محتوی انرژی/کربوهیدرات بالا هستند، نسبت به نوشیدنی های رقیق تر به کندی از معده خارج می شوند. این امر جریان مایعات به درون روده را کاهش داده و منجر به سرعت کمتر جذب مایعات و ورود به گردش خون می شود. در مجموع، این مسئله نگران کننده نیست؛ زیرا دسترسی به مایعات عامل محدود کننده ای در این مورد به شمار نمی آید. مهم ترین نکته این است که خروج کربوهیدرات از معده افزایش یافته و منجر به جذب کربوهیدرات بیشتری می شود. مورد اخیر می تواند روی دسترسی به کربوهیدرات عمیقا تاثیر گذاشته و در نتیجه بر عملکرد موثر باشد.
با مصرف نوشیدنی های غلیظ، ورزشکار می تواند مصرف مایعات را بدون کاهش کربوهیدرات مصرفی به سطح کمتر از .۰۸ گرم در دقیقه ، به ۳۰۰ تا ۵۰۰ میلی لیتر در ساعت کاهش دهد. نوشیدنی های محتوی انرژی / کربوهیدرات، مانند نوشیدنی های جایگزین انرژی/ مایعات نباید اسمولاریته بالا داشته باشند ( مثلا بیشتر از mosmol/kg ۴۰۰)، ترجیحا نوشیدنی های هیپو تونیک تا ایزوتونیک پیشنهاد می شوند.

بهترین دما برای نوشیدنی چه مقدار است؟


وقتی رقابت در هوای گرم اتفاق می افتد، مصرف نوشیدنی های سرد بهتر است. عموما اغلب افراد نوشیدنی های سرد را بیشتر دوست دارند، زیرا مزه بهتری دارد. برخی ورزشکاران نوشیدنی های خیلی سرد( با درجه سرمای بین ۵ تا ۱۰ درجه سانتی گراد ) را دوست دارند. هرچه سرمای نوشیدنی بیشتر باشد، بیشتر گرمای بدن را می گیرد.
گرچه میزان تحمل نسبت به نوشیدنی سرد، به ویژه در مقادیر زیاد، بدون مشکلات معده_روده ای در افراد متفاوت است ولی قویا توصیه شده است که نسبت به پیدا کردن دمای مناسب نوشیدنی ها در جلسات تمرین تلاش شود.یک مطالعه جدید اشاره می کند که نوشیدنی های سرد نسبت به نوشیدنی های گرم با سرعت بیشتری از معده تخلیه می شوند. گرچه مطالعات جدیدتر نشان داده است که چنین نیست.آیا ممکن است نوشیدنی های مصرفی در هوای سرد، گرم باشند؟ جواب این سوال مثبت است. نوشیدنی های گرم ( با دمایی که نوشیدنی را می توان به راحتی مصرف کرد ) تخلیه معده را به تاخیر نمی اندازد، بر تنظیم حرارت تاثیر منفی ندارد و ممکن است از نظر روحی برای ورزشکار خسته در هوای سرد بسیار مطلوب باشد. توصیه شده است که ورزشکاران در صورت تمایل نوشیدنی گرم بنوشند.

آیا زنان نسبت به مردان به نوشیدنی بیشتری نیاز دارند؟

خیر! عموما زنان نسبت به مردان کمتر عرق می کنند. تصور می شود که این موضوع منجر به تعریق با صرفه تری می شود.عامل دیگر این است که زنان نسبت به مردان وزن کمتری دارند و در حجم کار کاملا مشابه، کمتر عرق می کنند. زنان باید برای جبران عرق از دست رفته به میزان کافی آب بنوشند.


به خاطر داشته باشید که زنان کمتر عرق می کنند. بهترین راه برای یافتن میزان نیاز شخصی به مایعات، اندازه گیری مکرر وزن بدن، قبل و بعد از تمرین است که میزان دریافت مایعات را می توان نسبت به آن سنجید. هر نوع کاهش وزن بیشتر از یک کیلوگرم ، به معنی کاهش در میزان مایعات است.

هنگام یک مسابقه فوتبال چگونه نوشیدنی مصرف کنیم؟

مصرف نوشیدنی هنگام یک مسابقه فوتبال مجاز نیست. با علم به تاثیر کم آبی بر عملکرد بدن، این موضوع کاملا رد می شود. فیفا تاکنون قوانین جامعی در مورد نوشیدن وضع نکرده است. بنابراین، توصیه می شود بلافاصله قبل از شروع مسابقه ۵۰۰_۳۰۰ میلی لیتر نوشیده شود و سپس، علی رغم قوانین رسمی، در لحظاتی که داور اجازه می دهد، از مایعات استفاده شود. بازیکنان در فاصله استراحت بین دو نیمه باید مجددا ۳۰۰_۵۰۰ میلی لیتر بنوشند.
در شرایط آب و هوایی گرم، نوشیدنی باید دارای کربوهیدرات پایین باشد (۸۰_۶۰ g/l). در شرایط آب و هوایی سرد، توصیه شده است که نوشیدنی کربوهیدرات/ انرژی به صورت مقادیر کمتری مصرف شود ( ۳۰۰_۲۰۰ میلی لیتر)؛ این نوشیدنی می تواند گرم باشد.

مکمل سازی پروتئین

از لحاظ نیاز تغذیه ای، به نظر می رسد که مکمل سازی پروتئین از طریق افزایش پروتئین دریافتی روزانه به سطحی بالاتر از ۱۲ تا ۱۵ درصد کل انرژی، برای بیشتر ورزشکاران بسیار بالاست. از آنجا که مصرف انرژی روزانه بالاتر در ورزشکاران استقامتی منجر به جذب پروتئین بالاتر خواهد شد، بنابراین مکمل سازی پروتئین برای ورزش های استقامتی می تواند مورد سوال واقع شود. بر اساس رابطه ی مشاهده شده بین انرژی مصرفی و پروتئین مصرفی، ورزشکارانی که مصرف مواد غذایی خود را به بیشتر از ۵۰۰۰ کیلو کالری انرژی در روز می رسانند نسبت به افرادی که در ورزش درگیر نیستند و فقط ۲۵۰۰ کیلوکالری در روز انرژی مصرف می کنند، بیشتر از دو برابر پروتئین جذب خواهند کرد.
بنابراین، در صورتی که رژیم غذایی دارای ترکیب خوبی بوده و حاوی منابع پروتئینی متنوع باشد (مانند گوشت، ماهی، محصولات لبنی، تخم مرغ و پروتئین های گیاهی)، این میزان مصرف پروتئین برای هر ورزشکار استقامتی کافی است. مکمل سازی ممکن است برای ورزشکارانی که در رده های وزنی رقابت می کنند و تمرینات شدید را با برنامه های کاهش وزن ترکیب می کنند مورد نیاز باشد. هم چنین، ورزشکاران گیاهخواری که رژیم های غذایی با کالری پایین و کم پروتئین استفاده می کنند، یا ورزشکارانی که به هر دلیلی قادر به جذب پروتئین کافی نیستند، ممکن است از مقداری مکمل پروتئین با هدف به دست آوردن یک پروتئین مصرفی ۱.۲ تا ۱.۸ گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن در روز بهره مند شوند. مصرف مقدار متوسطی ( ۱۰ تا ۳۰ گرم ) از پودر پروتئین به صورت مخلوط در مایع می تواند نمونه ای از این مکمل باشد.
نمونن هایی از مکمل سازی شامل همه گروه هایی می شود که در معرض خطر مصرف ناکافی مواد غذایی هستند. مانند گروه هایی که وزن پایینی دارند (مصرف پایین انرژی به صورت دراز مدت برای پایین آوردن چربی بدن: ژیمناستیک، سوارکاری، باله، حرکات موزون، ژیمناستیک موزون، اسکیت روی یخ و ایروبیک)
گروه هایی که برای وزن رقابتی برنامه ریزی می کنند (برنامه های کاهش وزن شدید برای رسیدن به وزن مورد نظر: جودو، بوکس، کشتی، قایقرانی، پرش با اسکی)
گروه هایی با چربی بدنی پایین :(کاهش وزن شدید برای به حداقل رساندن چربی بدن: بدن سازان)
ورزشکارانی که رژیم گیاهخواری دارند به ویژه در مسابقات استقامتی


اساسا منابع پروتئینی مورد استفاده برای مکمل سازی یا به عنوان بخشی از مواد غذایی جایگزین که طی روزهای تمرین استقامتی بلند مدت مصرف می شود، باید کم چربی، سهل الهضم و دارای کیفیتی مناسب باشد. به این منظور، پروتئین شیر، پروتئین شیر تجزیه شده و ترکیب آن با پروتئین لبنی یا پروتئین سویا مناسب است. این منابع پروتئینی خیلی کم چرب و بدون کلسترول هستند و مانع از این می شوند که جذب پورین و اسید اوریک در خون افزایش یابد.
از نظر تندرستی، چنین مکمل هایی ممکن است جایگزین بخش قابل توجهی از مصرف پروتئین حیوانی روزانه و مصرف خیلی زیاد تخم مرغ در ورزشکاران قدرتی با وزن بالا شود، تا ویژگی مربوط به ایجاد ضایعات عروقی رژیم های غذایی آن ها کاهش دهد.
لازم به ذکر است که رژیم غذایی مصرفی ورزشکاران رشته های فوق ماراتن (مانند سه گانه)، مسابقات دوچرخه سواری چند روزه و کوهنوردی (صعود به ارتفاعات) که جایگزین غذای عادی می شود، می تواند دارای ترکیبی از CHO، چربی و پروتئین، به نسبت های ۶۰ تا ۷۰ درصد کربوهیدرات، 10 تا 15 درصد پروتئین و ۲۵ تا ۳۰ درصد چربی است.

مصرف پروتئین

میانگین دامنه ی مصرف روزانه توصیه شده پروتئین در کشورهای اروپایی برای بزرگسالان، ۵۴ تا ۱۰۵ گرم برای مردان و ۴۳ تا ۸۱ گرم برای زنان در نظر گرفته شده است. در مقایسه، مقدار مجاز روزانه ی توصیه شده (RDA) در ایالات متحده به ترتیب ۵۸ و ۵۰ گرم یا ۸/۰ تا ۹/۰ گرم در روز، به ازای هر کیلو گرم وزن بدن است.

به طور کلی مصرف پروتئین در افراد سالم در کشورهای غربی که به صورت درصدی از کل انرژی دریافتی روزانه بیان می شود، حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد کل انرژی است، که نتیجه مصرف روزانه تقریبا ۵۰ تا ۱۱۰ گرم در انرژی دریافتی ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ کیلو کالری است. به نظر نمی رسد که این اعداد در ورزشکاران درگیر در فعالیت های ورزشی سنگین بلند مدت به میزان زیادی تغییر کند.
زمان دوچرخه سواری تور فرانسه که مصرف روزانه انرژی به مدت ۳ هفته در حد ۶۵۰۰ کیلوکالری افزایش یافته بود، مقدار ۱۲ درصد کل انرژی مشاهده شد. بنابراین می توان چنین نتیجه گرفت که افزایش انرژی مصرفی که برای جبران مصرف انرژی در فعالیت های استقامتی مورد نیاز است، به طور خودکار منجر به افزایش پروتئین مصرفی می شود؛ و به نظر می رسد مورد اخیر می تواند کم و بیش درصد ثابتی از کل انرژی مصرفی را نشان دهد. با این حال، در ورزشکاران گیاهخوار که عموما پروتئین مصرفی روزانه کمتری دارند، به علت کاهش دانسیته پروتئینی نوع مواد غذایی مصرفی آن ها،این رابطه وجود ندارد. علاوه بر این به طور کلی انرژی مصرفی آن ها نسبتا پایین است. چنین موضوعی در مورد ورزشکاران زنی که به منظور حفظ وزن بدنی نسبتا پایین، فقط مقدار کمی مواد غذایی مصرف می کنند (مانند ژیمیناست ها و ورزشکاران حرکات موزون) و به نوعی در دوندگان استقامتی نیز صدق می کند.
حجم زیادی از شواهد حاکی از آن است که نیاز ورزشکاران استفامتی به پروتئین در دامنه ای از ۱.۲ تا ۱.۸ گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن در روز قرار دارد. فقط در مورد ورزشکاران درگیر ورزش های قدرتی که توده ی عضلانی نسبتا زیاد و توده ی چربی نسبتا کمی دارند، اطلاعات محدودی وجود دارد. به تکرار گفته شده است که این ورزشکاران نسبت به ورزشکاران استقامتی بع پروتئین بیشتری نیاز دارند (به دلیل توده خالص بدنی بالاتر از آن ها) تا برای تمرین و عملکرد مطلوب آماده شوند.
ولی در عین حال، این موضوع به ندرت نشان داده شده است؛ زیرا طبق شواهد پروتئین مصرفی آن ها اغلب اوقات بیشتر از ۴ گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن بوده است. با این وجود موضوع اخیر بدین معنی نیست که این مقدار ضروری است. تنها مطالعات محدود کنترل شده ای در مورد تعادل نیتروژنی در ورزشکاران قدرتی وجود دارد. تارنوپولسکی و همکارانش در شش ورزشکار حرفه ای پرورش اندام، شش ورزشکار حرفه ای استقامتی و شش تازه کار تمرین نکرده برای گروه کنترل، تعادل نیتروژنی را تعیین کردند. او مشاهده کرد که ورزشکاران استقامتی نسبت به تازه کاران تمرین نکرده گروه کنترل روزانه به  1.67 برابر پروتئین بیشتر نیاز دارند، در حالی که ورزشکاران پرورش اندام برای حفظ تعادل نیتروژن فقط به ۱.۰۵ برابر پروتئین بیشتر نیاز دارند. به هر حال، از آن جا که این مطالعه فقط به مدت ۱۰ روز انجام شد و بار تمرین به روشنی توصیف نشده بود، مشخص نیست که چگونه این اطلاعات می تواند به هنگام دوره های طولانی تر برنامه های تمرینی شدید روزانه، وضعیت واقعی را نشان دهد.
والبرگ و همکارانش، وزنه برداران را در یک دوره تمرین و کاهش وزن مطالعه کردند. او مشاهده نمود که ۰.۸ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز منجر به تعادل منفی نیتروژن می شود در حالی که دو برابر مقدار RDA، یعنی روزانه ۱.۶ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن منجر یه تعادل مثبت نیتروژن می شود. این اطلاعات نشان می دهد که نیاز به پروتئین در ورزشکاران قدرتی ممکن است فقط به میزان کمی افزایش یابد. با این حال ورزشکاران، دارای بازگردش بالای انرژی، یا ورزشکارانی که رژیم های غذایی با انرژی زایی پایینی مصرف می کنند،ممکن است مستعد کاهش سطوح گلوکز خون و ذخایر گلیکوژن باشند، که این موارد هر دو می تواند باعث افزایش اکسیداسیون اسیدهای آمینه شود.
بدون توجه به مطالعات تعادل نیتروژنی منفی، عموما پذیرفته شده است که مصرف ۱.۵ تا ۲.۵ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در تندرستی مطلوب و عملکرد ورزشکاران قدرتی دخالت دارد.

تاثیر پروتئین پس از تمرین بر هایپر تروفی


تعدادی از مطالعات طولی، به طور مستقیم، اثرات تزریق پروتئین پس از تمرین را بر رشد عضله بررسی کرده اند. نتایج این مطالعات متناقض هستند که به نظر می رسد این تناقض به دلیل تفاوت در طرح و روش تحقیق باشد. در تلاش برای روشن ساختن این موضوع، آزمایشگاه من، فراتحلیلی از متون زمان بندی پروتئین را فراهم کرد. معیارهای ورود به مطالعه این بود که مطالعات باید شامل کار آزمایی تصادفی شاهد دار باشد که در آن یک گروه، پروتئین را یک ساعت قبل و یک ساعت پس از تمرین دریافت کردند و گروه دیگر تا حداقل دو ساعت پس از تمرین پروتئینی دریافت نکردند. به علاوه مطالعات باید حداقل ۶ هفته به طول می انجامید و حداقل دوز ۶ گرم EAAs را فراهم می کرد، که نشان داده شد ای میزان، افزایش شدید در سنتز پروتئین عضله به دنبال تمرین مقاومتی ایجاد می کند.
در مجموع، ۲۳ مطالعه تجزیه و تحلیل شد که شامل ۵۲۵ نفر بود. تجزیه و تحلیل ساده ی داده ها، تاثیر کوچک اما قابل توجهی بر هایپر تروفی عضله را پس از مصرف پروتئین نشان داد. با این حال، تجزیه و تحلیل رگرسیون نشان داد که با مصرف پروتئین بیشتر، تقریبا تمام اثرات در گروه زمان بندی شده در مقابل گروه زمان بندی نشده، توضیح داده شدند (به ترتیب 1.7 g/kg در مقابلg/kg 1.3 ).
به عبارت دیگر میانگین مصرف پروتئین در گروه های زمان بندی نشده، کمتر از میزان مورد نیاز برای به حداکثر رسانی سنتز پروتئین همراه با تمرین مقاومتی بود. در واقع مطالعات اندکی تلاش کردند که مطابقت مصرف پروتئین را در بین شرایط مختلف نشان دهند. تجزیه و تحلیل فرعی تین مطالعات هیچ تاثیری همراه با زمان بندی پروتئین را نشان نداد. یافته ها، شواهد محکمی را ارائه می دهند که هرگونه اثری از زمان بندی پروتئین بر هایپر تروفی عضله نسبتا کوچک است، حتی اگر یک اثر وجود داشته باشد.
در واقع مطالعات بیشماری، از کارآیی زمان بندی تغذیه برای افزایش کوتاه مدت سنتز پرونئین عضله به دنبال انجام تمرین مقاومتی حمایت می کنند؛ اما تحقیقات، قادر به تعیین اثر طولانی مدت زمان بندی پروتئین بر هایپر تروفی عضله نشدند.

درمان های موثر در چاقی شکمی

روان درمانی_رژیم درمانی_فعالیت و تمرینات ورزشی

روان درمانی

الف)هر فرد چاقی که می خواهد وزن خود را کاهش دهد ابتدا باید، خواست و اراده خویش را تقویت کرده تا با مشکلات پیش رویش مقابله نماید. افراد چاق اکثرا کسانی هستند که در مقابل غذا کم طاقت بوده و با کوچک ترین بوی مطبوعی تحریک شده و تا حد سیری غذا میل می کنند اکثرا به غذاهای سرخ کرده و خوش طعم و بو و رنگ علاقه زیادی دارند و جهت میل کردن سریع آن ها مقدار زیادی از نوشابه های مختلف را نیز صرف می کنند. این افراد در مقابل کوچک ترین استرس به سراغ انواع تنقلات رفته و در مابین وعده های غذایی نیز آن ها را مصرف می کنند و با سرعت غذا می خورند.
در صورتی که باید اراده قوی داشته تا بتوانند مواد غذایی که برایشان مضر است را از رژیم غذایی خود حذف کنند و سلامتی را مهم تر از لذت لحظه های خوردن بدانند.
ب)در گام بعدی، باید هدف دار و خونسرد باشند تا مدت زمان زیادی را برای هدفشان در نظر داشته باشند و فکر نکنند که مثلا ظرف یک ماه یا دو ماه کا وزنشان را کم خواهند کرد. بهترین و حداقل ترین زمان برای کاهش وزن که آسیب های جبران ناپذیر برای بدن نداشته باشد در هر ماه دو تا سه کیلو خواهد بود.


ج)قدم بعدی تغییر ذائقه از غذاهای چرب و سرخ شده به سمت غذاهای آب پز و پخته شده است. فرد اگر چه حتی مزه چنین غذاهایی را دوست نداشته باشید می تواند احساس این که خوشمزه ترین غذا را میل می کند خوردن آن را برای خودش امکان پذیر سازد و پس از مدتی ذائقه خود به خود تغییر خواهد کرد.
د)گام دیگر، افزایش تحرک است. افراد چاق عمدتا به یک جا نشستن و کم تحرکی عادت دارند، با مختصری تحرک زود خسته می شوند به همین دلیل حرکات ورزشی را به درستی و کامل انجام نمی دهند. این افراد باید بدانند که در صورتی که تمرینات ورزشی را ناقص انجام دهند انرژی لازم را از دست نمی دهند و هیچ کمکی به کم کردن چربی بدن خود نمی کنند و با سوخت و ساز ناقص دچار گرسنگی کاذب شده و چاقی می آورد.
ه)قدم مهم بعدی در افراد چاق افسردگی است. این افراد باید به افسردگی خود غلبه کنند، برای این کار باید در زندگی خود زمان ها یی را برای کارهایی که دوست دارند و برایشان لذت بخش است قرار دهند. این افراد تحت روان پزشک به درمان افسردگی خود بپردازند و سپس با اجازه وی تمرینات ورزشی و تحت نظر متخصص به رژیم درمانی بپردازند.

رژیم درمانی

زمانی که قصد دارید وزن خود را کاهش دهید باید تحت نظر متخصصین انجام دهید تا با مشکلات مواجه نشوید.

فعالیت و تمرینات ورزشی

اگر از مشکل بدن خود به خصوص در ناحیه شکم ناراضی هستید و از شکمی بزرگ یا شل و افتاده رنج می برید با شروع رژیم غذایی حتما باید ورزش را انجام دهید تا از یک طرف کالری کمتری با اجرای برنامه غذایی درست به بدنتان برسد و از طرف دیگر کالری بیشتری نیز با ورزش بسوزانید. اگر وزن شما زیاد است و بر روی مفاصل پا ها ی شما فشار وارد است در ابتدا شروع به دویدن نکنید فقط راه بروید یا پیاده روی سریع انجام دهید.

عوامل از بین بردن چاقی شکمی

بهترین روش برای کوچک کردن شکم، خوردن میوه ها به خصوص میوه ها ی کم قند در صبحانه است.
اگر بخواهید لاغر شوید و شکم شما کوچک شود باید مدتی صبحانه خود را به میوه اختصاص دهید و تا ظهر غذای دیگری نخورید. بهترین میوه برای این کار مرکبات، انواع آلو، گوجه و گلابی است.
وقتی شما چند روز صبح، میوه مثلا لیمو یا پرتغال خوردید و تا ظهر غذای دیگری نخوردید مشاهده خواهید کرد که پیه ها ی شکم شما آب شده است.
به جای خوردن میوه بعد از غذا ، باید قبل از غذا از آن استفاده کرد، یا به شرطی که از خوردن غذای قبلی تقریبا سه ساعت گذشته باشد. مثلا سه ساعت بعد از صرف ناهار یا شام.
توصیه می شود از خوردن پرتغال، نارنگی و گریپ فروت قبل از خوابیدن خودداری کرد زیرا وجود ویتامین C در میوه های یاد شده، سبب بی خوابی می گردد. از مصرف آب میوه به خصوص اگر در خارج از منزل تهیه شده باشد به علت مخلوط شدن آن با قند پرهیز کرده و از آب میوه طبیعی استفاده کنید.
هر گاه اسم رژیم می آید ممکن است در ابتدا چیز سختی به نظر برسد در صورتی که اصلا این گونه نیست. منظور از رژیم، نخوردن نیست که کاری سخت باشد بلکه رژیم یعنی درست خوردن!

مواد خوراکی که برای سوزاندن چربی ها ی شکم مناسب هستند

تحقیقات جدید نشان می دهد که بعضی از غذا ها به طور معجزه آسا دور کمر شما را کوچک می کنند که با خوردن آن ها خود چربی های ناحیه شکم را هدف قرار می دهند و می توانید به راحتی از شر چربی های شکمی خلاص شوید.

۱)آب بیشتری مصرف کنید

نوشیدن آب به میزان لازم، باعث می شود تا آبی که در بدن شما به دلیل وجود نمک جمع شده به آسانی خارج شود و نفخ شکمتان از بین برود. آب در لاغری شکم موثر است. خوردن آب کافی برای خارج کردن سموم التهاب زا از بدن ضروری است.

۲)چای سبز بنوشید

این نوشیدنی دارای خواص چربی سوز است.
چای سبز سرشار از آنتی اکسیدان است و مانع از تجمع چربی ها در اطراف شکم و پهلو می شود. محققان سوئیسی بر این باورند که چای سبز به همراه یخ و لیمو برای از بین بردن چربی ها ی اطراف شکم و پهلو است. نوشیدن چای سبز نیز ممکن است یک راهبرد مناسب برای کاهش وزن باشد. برخی از بررسی ها نشان داده اند که نوشیدن چای سبز می تواند میزان سوزاندن کالری در بدن را به طور موقت از طریق تاثیر مواد شیمیایی موجود در آن به نام کاتچین ها افزایش دهد.
چای سبز موثر در لاغری بوده و کمک به کوچک شدن دور کمر شما و هم چنین برای کاهش التهاب مفید است. فلاونوئید ها در این چای دارای خواص ضد التهابی طبیعی می باشد و کمک به کاهش چربی می کند.

۳)پتاسیم مصرف کنید

این ماده طبیعی ادرار آور بوده و اثر نفخ آور نمک را از بین می برد. می توانید آن را در گوجه فرنگی، موز، ماهی قزل آلا، بادام و سیب زمینی و گیلاس پیدا کنید.
گوجه فرنگی حاوی اسیدی است که به کاهش سطح چربی خون شما کمک می کند، هم چنین از چاقی جلوگیری کرده و با تجمع چربی اطراف شکم مبارزه می کند.
موز سرشار از پتاسیم است، هم چنین غنی از پکتین، ویتامین آ، ب۶، سی، ای و منیزیم است. هر مور در بیشترین حالت دارای ۱۲۰ کالری است. پس توصیه می کنیم هفته ای دو بار موز میل کنید تا از مصرف کالری بیش از حد نیز جلوگیری کنید.
بادام حاوی مقادیر زیادی از پروتئین، چربی و فیبر است. کسانی که طی ۲۴ هفته در رژیم غذایی خود بادام خوردند، موفق به کاهش ۱۸ درصد از وزن خود شدند. این در حالی است که افرادی که اسنک های کربوهیدراتی مصرف کرده بودند، فقط ۱۱ درصد وزن کم کردند.
سیب زمینی سرشار از ویتامین B و C و دارای مواد چربی و مغذی است. سیب زمینی از سبزی هایی است که خیلی سهل الهضم می باشد. پوره هایی که از سیب زمینی درست می شود باید کاملا با آب دهان آمیخته گردد و آهسته آهسته آن را فرو داد و گر نه اگر کاملا با بزاق دهان آمیخته نشود در شکم تخمیر شده و تولید دل درد و نفخ شکم خواهد کرد. سیب زمینی دارای مقدار فراوانی املاح پتاسیم می باشد و به جای نان آن را به صورت کباب یا بخار پز یا به صورت پخته در خاکستر مصرف نمایید. سیب زمینی که بعضی قسمت هایش سبز شده یا جوانه زده مسموم است و جدا از خوردن آن خودداری کنید و همیشه از سیب زمینی کاملا سالم استفاده گردد.

۴)دانه ها و مغز ها

دانه ها و آجیل ها یی را که دارای اسید های چرب غیر اشباع هستند را انتخاب کنید. بعضی از انواع آجیل ها به سوختن چربی ها ی شکم کمک می کنند که به عنوان میان وعده ۱۰_۸ عدد مصرف کنید. بادام زمینی خشک و بو داده ، گردو، فندق، بادام، دانه های میوه درخت کاج و پسته از جمله منابع اسید ها ی چرب غیر اشباع هستند. در میان مغز ها بادام و گردو جزو بهترین ها برای از بین بردن چربی به خصوص چربی های اطراف شکم و پهلو معرفی می گردند.

۵)از نوشیدنی ها ی شیرین جدا خودداری گردد

به جای نوشیدنی های قند دار مانند نوشابه ها ی گازدار می توانید از لیمو، نعناع یا توت فرنگی منجمد برای معطر کردن نوشیدنی تان استفاده کنید. به نظر می رسد قندی که از طریق مصرف نوشیدنی ها ی گازدار وارد بدن می شود، باعث تحریک شدن مکانیسم معمول سیری در بدن نمی شود. یک بررسی که به مقایسه دریافت ۴۵۰ کالری اضافی از راه نوشیدن نوشابه گاز دار یا پاستیل پرداختند، نشان داد افرادی که پاستیل می خورند به طور نا خود آگاه در مجموع کالری کمتری مصرف می کنند اما در افرادی که نوشابه می نوشیدند کاهش مصرف کالری رخ نمی داد. در نتیجه این افراد در طول ۴ هفته ۲ کیلو گرم وزن اضافه کردند.

۶)از لیوان های بلند و باریک استفاده کنید

به جای استفاده از لیوان پهن و کوتاه از لیوان بلند و باریک استفاده کنید تا دریافت کالری تان از راه مصرف نوشیدنی ها را کاهش دهید. با این کار ۲۵ تا ۳۰ درصد کالری کمتری از راه نوشیدن آب میوه، نوشابه گاز دار، یا سایر نوشیدنی ها دریافت خواهید کرد. علت این است که نشانه های بینایی در خوردن ما موثر هستند.

۷)از یوگا کمک بگیرید

یک بررسی اخیر نشان می دهد افرادی که یوگا انجام می دهند نسبت به افراد دیگر وزن کمتری دارند، اما علت چیست؟
به نظر می رسد تمرینات منظم یوگا باعث می شود فرد هنگام خوردن احتیاط بیشتری از خود نشان دهد. برای مثال این افراد متوجه مقدار زیاد غذای صرف شده در رستوران می شوند و فقط تا حدی غذا می خورند که آن ها را سیر کند. پژوهشگران معتقدند خود آگاهی آرامش بخشی، که این افراد با تمرین های یوگا به دست آورده اند ممکن است مانع از خوردن بیش از حد غذا به وسیله آن ها شود.
تمام میوه ها و سبزیجات، به دلیل مواد مغذی غنی از فیبر، به مبارزه با التهاب مزمن کمک می کند.
بعضی از میوه ها و سبزیجات که خاصیت ضد التهابی فوق العاده دارد شامل سیب، انواع توت ها، کلم بروکلی، قارچ، پاپایا، آناناس و اسفناج است که در برنامه غذایی خود قرار دهید.
ترتیزک یا شاهی ید دارد و اشخاص چاق را لاغر می کند. زیره هم لاغر کننده است.

رژیم-تغدیه-کالری-تناسب-اندام-کاهش-کالری-کاهش-کلسترول-کاهش-وزن

دفع سموم و مواد زائد از بدن

دفع سموم و مواد زائد از بدن موضوع جدیدی نیست. به تازگی مراکز بهداشتی بسیاری برای دفع سموم و مواد زائد از بدن و ترک عادات بد و زیان آور تاسیس شده اند و مردم می توانند با مراجعه به آن ها و مصرف داروها، عادات بد خود را ترک کنند. اما برای دفع مواد زائد و سموم از بدن راه ساده تری نیز وجود دارد و شما حتی در منزل نیز می توانید این کار را انجام دهید. این روش ساده مصرف آب میوه ها و سبزیجات است. در روز چه مقدار وقت صرف تمیز نگه داشتن و مراقبت از ظاهر و بدنتان می کنید؟ پوست خود را مرتب می شوئید و آن را مرطوب نگه می دارید. موهای خود را با صابون یا شامپو می شوئید و حالت می دهید. دندان هایتان را شب و روز مسواک می زنید. برای رفع خستگی چشم هایتان، دوتکه خیار روی آن می گذارید تا هم خستگی چشم هایتان برطرف شود و هم براق شوند.
ظاهر تمیز همیشه برای ما مهم است، اما آیا ما نباید از تمیزی و آراستگی اندام های درونی خود مطمئن باشیم و مرتب به آن ها استراحت دهیم؟
وضعیت مناسب اندام ها و سیستم های درونی بدن، عمر را طولانی می کند و بر سلامت ما می افزاید. اگر اندام های درونی از سلامت کامل برخوردار باشند و فعالیت های خود را به درستی انجام دهند، بر اندام های خارجی مانند پوست، مو، ناخن و چشم های ما نیز تاثیر می گذارند. بنابراین باید به خوبی از اندام های درونی خود مراقبت کنیم.


چرا باید سموم و مواد زائد را از بدن خارج سازیم؟

زندگی مدرن و پیشرفته دارای فوائد بسیاری است، اما زیان های بسیاری نیز در خود نهفته دارد. آلودگی ( هوا، آب و مواد غذایی)، غذاهای کم انرژی، استعمال دخانیات و فشارهای عصبی بسیار، شرایط را برای ورود سموم به بدن و کند شدن متابولیسم فراهم می سازند.خستگی، بی حالی، لکه های پوستی، تیره شدن موها، تیرگی پوست و سنگین شدن چشم ها، به این مفهوم هستند که ما باید هر چه سریع تر برای رفع این آثار_که نشانه های وجود سموم و مواد زائد در بدن ما هستند_ دست به کار شویم، به بدن های خسته خود کمی استراحت دهیم و آن ها را تقویت کنیم. مصرف مداوم آب میوه ها و سبزیجات، به شست و شو و ضدعفونی دستگاه گوارش و اندام هایی که در دفع مواد زائد از بدن نقش مهمی دارند، کمک می کنند. با شستن بدن با لیف، دوش آب گرم یا سرد، سونا، مالیدن نمک بر روی پوست_یعنی راه هایی برای دفع بیشتر مواد زائد از طریق پوست_می توانیم مواد زائد را از بدن خود خارج سازیم. (پوست بزرگ ترین و مهم ترین خروجی دفع مواد زائد از بدن است.)از سوی دیگر آب میوه ها و سبزیجات اثر شویندگی دارند و سرشار از ویتامین ها و مواد معدنی هستند. آن ها هضم را آسان تر می کنند و بنابراین برای معده و روده ها حکم یک آرام بخش را دارند، زیرا سرشار از آنزیم های گیاهی هستند که کار هضم را آسان تر می کنند.
یکی از مهم ترین وظایف آب میوه ها و سبزیجات، دفع مواد زائد و سموم از بدن و ایجاد محیط قلیایی است. مانند تمام موجودات زنده، ما به PH متعادلی میان محیط اسیدی و بازی نیاز داریم. اما بدن ما بیشتر به محیط بازی نیاز دارد. در بدن اغلب ما محیط اسیدی بیشتر است، زیرا از پروتئین، غذاهای پرچرب و بسیار مقوی بیشتر استفاده می کنیم. این مواد غذایی باعث ضعیف شدن سیستم دفاعی، خستگی، بی حالی، افزایش و رشد بیش از اندازه انگل ها می شوند. آب میوه ها و سبزیجات PH مناسب را برای بدن فراهم می سازند و آن را ثابت نگه می دارند.


پیامد های برنامه های دفع سموم از بدن:

اغلب ما با انجام یکی از برنامه های دفع سموم دفع مواد زائد، متوجه می شویم که وضعیت پوست، مو، ناخن ها و چشم هایمان بهبود یافته است. وقتی این برنامه را اجرا می کنید، ممکن است شاهد تغییرات بارزی در خلق و خو، بروز لکه های پوستی و سرما خوردگی باشید. اگر در این برنامه، علائم ناراحت کننده و غیر قابل تحملی را حس کردید، می توانید این برنامه ها را قطع کنید و برنامه همیشگی و معمول خود را در پیش گیرید.

مواد غذایی که باید از خوردن آن ها خودداری کنید:

وقتی برنامه های دفع سموم و دفع مواد زائد از بدن اجرا می کنید، از کشیدن سیگار، خوردن چای و قهوه، لبنیات، شکلات، قند و شکر، گوشت، ماهی و غذاهای ادویه دار اجتناب کنید.نباید از غذاهای مانده استفاده کنید، در غیر این صورت غذای مفید و سالمی که بدن به آن نیاز دارد، برای آن فراهم نمی شود.

آب میوه ها و سبزیجات و تاثیر آن ها:

آب نقش مهمی در ضدعفونی بدن دارد، اما آب میوه ها و سبزیجات تازه علاوه بر خاصیت ضدعفونی خواص دیگری نیز دارند. به عنوان مثال، آن ها سرشار از ویتامین و مواد معدنی هستند و با قندهای ساده خود، انرژی لازم برای بدن را تامین می کنند. در مقایسه با انواع آب میوه ها و سبزیجات، آب میوه ها و سبزیجات تازه و خانگی دارای مواد مفید و مغذی بیشتری هستند.
در آب میوه های کارخانه ای، در حین آماده سازی، اغلب ویتامین ها و موادمعدنی از بین می روند و تولیدات کارخانه ها اغلب فاقد مواد مفید هستند. از سوی دیگر، آب میوه ها و سبزیجات تازه دارای قند، طعم ورنگ خوب و نگهدارنده های طبیعی می باشند.
آب میوه ها شوینده تر از سبزیجات هستند. قوی ترین شوینده ها آب مرکبات هستند که سرشار از اسید سیتریک می باشند. در این برنامه بیشتر به مصرف آب میوه ها تاکید می شود، زیرا آن ها در مدتی کوتاه، بدن را ضدعفونی می کنند. اما در هنگام اجرای برنامه یک هفته زندگی سالم و پر انرژی آن ها را با آب سبزی ها ترکیب می کنند تا تاثیر بیشتری در ایجاد تعادل در بدن داشته باشند.
کودکان و افراد مسن، کسانی که دیابت و قند خون بالا دارند، بیماران و افرادی که دوران نقاهت را می گذرانند، نباید بدون مشورت با پزشک و متخصص تغذیه، از برنامه های دفع سموم از بدن استفاده کنند.


بهترین آب میوه ها و سبزیجات شوینده و ضدعفونی کننده:

آب سیب، انگور، گریپ فروت، انار، لیموشیرین، لیموترش، انبه، خربزه، پرتغال، انبه هندی، هلو، گلابی، آناناس، توت فرنگی و هندوانه بهترین شوینده ها هستند. آب چعندر، هویج، کرفس، خیار، اسفناج و شاهی بهترین سبزیجات ضدعفونی کننده و شوینده هستند.
فعالیت هایی مانند شنا، مشت زدن در گل و ماساژ بدن، به خودسازی و بدنسازی شما کمک می کند تا کمتر دچار وسوسه خوردن پیتزا و شکلات شوید. این بخش برنامه دفع سموم و مواد زائد از بدن را تکمیل می کند.

شستن بدن با لیف:

این روش دستگاه لنفاوی را تحریک می کند و روی جریان خون تاثیر می گذارد. شستشوی بدن را تا پنج دقیقه ادامه دهید. این روش تاثیر بسیاری در افزایش رطوبت پوست، به ویژه پوست پاها دارد. هنگام شستن بدن، می توانید از یک وسیله زبر یا پارچه تمیز و زبر و یا از لیف زبر استفاده کنید.

ماساژ بدن با نمک:

این روش موجب سوزش یا خارش پوست می شود و گردش خون را تحریک می کند. شما به یک مشت نمک زبر و یک پارچه یا لیف زبر نیاز دارید. ابتدا دوش را باز کنید و بگذارید آب گرم شود. وقتی هوای حمام عوض شد، کمی نمک روی ساق پایتان بریزید و ماساژ دهید و به همین روش تمام بدن را ماساژ دهید.در آخر با آب گرم بدنتان را بشویید.

حمام نمک:

این روش به آسانی در منزل انجام می شود و بسیار لذت بخش است، اما برای افرادی که فشارخون بالا، اگزما و داء الصدف یا پوست خشکی دارند مناسب نیست. نمک آلودگی ها و عفونت های بدن را از بین می برد. وآن را از آب گرم پر کنید و ۲۲۵ تا ۴۵۰ گرم نمک به آن اضافه کنید و پانزده تا بیست دقیقه در آن بخوابید.

سونا:

در سونای گرم و خشک پوست بیشتر عرق می کند و مواد زائد و سموم از طریق پوست بدن خارج می شوند. بعضی افراد می توانند گرمای سونا را بالا ببرند و تا بیست دقیقه آنجا دراز بکشند، اما پیش از آنکه قلبتان بگیرد و یا احساس ناراحتی کنید، بهتر است سونا را ترک کنید، دوش بگیرید و بدن تان را خشک کنید.

ماساژ سر:

برای ماساژ سر و موها، موهای سر خود را محکم ببندید و از پایین گردن شروع کنید؛ نوک انگشتان را روی پوست بگذارید و تا بالای سر، آرام نوک انگشتان را حرکت دهید. اگر پوست سرتان خشک است، در هنگام ماساژ از کمی روغن بادام استفاده کنید. بعد موهارا بشویید و حالت دهید.
پیش از آنکه برنامه های دفع سموم از بدن را آغاز کنید، سعی کنید از غذاهای ساده استفاده کنید تا بدن تان برای تغییر ذخایر چربی آماده شود و از آسیب دستگاه گوارش نیز جلوگیری شود.